Cecylia Cesarini była XIII-wieczną dominicanką pochodzącą z szlacheckiej rzymskiej rodziny. Podczas reformy życia zakonnego prowadzonej przez świętego Dominika, jej klasztor Santa Maria przeszedł pod regułę zakonu dominikanów. Wykorzystywała status społeczny swojej rodziny, aby wspierać te reformy, i według przekazów była pierwszą zakonnicą noszącą habit dominikański. Później przeniosła się do Bolonii, aby założyć klasztor św. Agnieszki, gdzie pełniła funkcję pierwszej przeorysi aż do śmierci w 1290 roku.
Życie i działalność
Po przeprowadzce do Bolonii w celu założenia klasztoru św. Agnieszki, Cecylia sprawowała nad nim władzę, ciesząc się opinią osoby bardzo surowej. W wieku osiemdziesięciu lat przekazała istotne świadectwo historyczne, dyktując wspomnienia o świętym Dominiku innej zakonnicy. Relacja ta zawierała opis jego wyglądu fizycznego oraz kilka cudów, stanowiąc unikalny, bezpośredni opis założyciela jej zakonu.
Kult
Cecylia jest uznawana za błogowaną w tradycji katolickiej. Często jest wspominana wraz ze swoimi towarzyszkami, Dianą degli Andalò i Amatą, które również należały do grupy założycielskiej w Bolonii. Trzy kobiety są tradycyjnie łączone ze sobą, a ich relikwie wielokrotnie w historii były przenoszone, pozostając jednak razem. Jej wspomnienie obchodzi się 4 sierpnia.