Caradog Fynach był walijskim mnichem żyjącym w XII wieku w królestwie Brycheiniog. Pochodzący z szlacheckiej rodziny, otrzymał wykształcenie świeckie i uczył się gry na harfie. Początkowo służył na dworze Rhysa ap Tewdwr, króla Deheubarth, gdzie cieszył się dużym szacunkiem. Jednak po utracie dwóch cennych krów dożyłych, którymi się opiekował, ściągnął na siebie gniew króla i uciekł z dworu, aby poświęcić się życiu zakonnemu.
Życie zakonne
Po opuszczeniu dworu został przyjęty przez biskupa Herwalda z Llandaf i założył klasztor w Llangenydd. Później przeniósł się do St Davids, gdzie został święcony na kapłana. Z powodu najazdów Skandynawów szukał schronienia w kościele św. Izmaela w Ros, gdzie pozostał do końca życia, z wyjątkiem możliwej pielgrzymki na wyspę Bardsey.
Dziedzictwo i pamięć
Caradog zmarł w 1124 roku i został pochowany w St Davids. Jego życie zostało opisane przez kronikarza Gerarda z Walii, który przedstawił tę relację papieżowi Innocemu III. W Newgale stała niegdyś kaplica i krzyż, aby upamiętnić miejsce, w którym spoczywało jego ciało podczas transportu do miejsca ostatecznego pochówku. W Aberdaugleddau znajduje się kościół poświęcony jemu, położony w pobliżu źródła tradycyjnie związanego z jego imieniem.