Bruno z Segni był wpływowym włoskim benedyktyńskim prelatem z XI wieku, który sprawował funkcję zarówno opata Montecassino, jak i biskupa Segni. Wykształcony w Bolonii, stał się wybitnym teologiem znanym z obrony ortodoksji podczas VI synodu rzymskiego. W trakcie swojej kariery pełnił rolę zaufanego doradcy czterech kolejnych papieży, towarzysząc im w ważnych podróżach, w tym na sobór w Clermont. Mimo sprawowania wysokich urzędów kościelnych, jego kadencja jako opata zakończyła się po tym, jak wyraził krytykę wobec konkordatu z Ponte Mammolo wobec papieża Paschalego II.
Kariera kościelna
Po studiach teologicznych i wykształceniu w zakresie sztuk wyzwolonych, Bruno służył jako kanonik w Sienie. Ostatecznie został mianowany biskupem Segni w 1079 roku z rekomendacji papieża Grzegorza VII. Jego wiedza na temat Pisma Świętego sprawiła, że pełnił funkcję bibliotekarza Kościoła Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Sprawował również urząd opata Montecassino, choć później nakazano mu powrót do swojej diecezji po sporze z papiestwem dotyczącym konkretnych porozumień politycznych i religijnych.
Kult i dziedzictwo
Doceniany za pobożność i wkład teologiczny, Bruno jest świętym w tradycji katolickiej. Jego kanonizacja została oficjalnie ogłoszona w 1181 roku przez papieża Luciusa III w diecezji, w której Bruno służył jako biskup. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 18 lipca, w rocznicę jego śmierci w Segni.