Brandenburgia (niem. Brandenburg), oficjalnie Kraj Związkowy Brandenburgia, to śródlądowy kraj związkowy w północno-wschodnich Niemczech, graniczący z Polską i otaczający stolicę kraju, Berlin. Z około 2,5 miliona mieszkańców jest piątym co do wielkości niemieckim krajem związkowym pod względem powierzchni i dziesiątym pod względem liczby ludności. Jej stolicą i największym miastem jest Poczdam. Wraz z Berlinem tworzy Metropolitalny Region Berlin-Brandenburgia, trzeci pod względem wielkości obszar metropolitalny w Niemczech.
Początki i panowanie






Region wyłonił się w X wieku z Marchii Północnej, pogranicznego terytorium utworzonego na ziemiach zabranych Słowianom Wieleckim. Później stał się margrabstwem Brandenburgii, ważnym księstwem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W XV wieku władzę przejęli Hohenzollernowie, a terytorium to z czasem stało się trzonem państwa Brandenburgia-Prusy i Królestwa Prus. W latach 1815–1947 było prowincją Prus.
Nowoczesna państwowość





Po II wojnie światowej Brandenburgia została odtworzona jako kraj przez Radziecką Administrację Wojskową, a ziemie na wschód od linii Odra–Nysa przeszły pod władzę Polski. Niemiecka Republika Demokratyczna zlikwidowała kraj w 1952 roku. Po zjednoczeniu Niemiec został przywrócony w 1990 roku jako jeden z pięciu nowych krajów Republiki Federalnej. Jego południowo-wschodnia część obejmuje historyczne Łużyce Dolne, gdzie językami urzędowymi są niemiecki i dolnołużycki.
