factograf
PL
Zaloguj się

włoski polityk (1934–2000)

Bettino Craxi

  • 1 min czytania
  • W 62 językach
  • 8 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Bettino Craxi

Bettino Craxi (1934–2000) był włoskim politykiem i mężem stanu, który kierował Włoską Partią Socjalistyczną od 1976 do 1993 roku i sprawował urząd 45. premiera Włoch w latach 1983–1987. Jako pierwszy członek Partii Socjalistycznej objął ten urząd, a jego rząd był czwartym pod względem długości trwania w historii Republiki Włoskiej. Uznawany jest za jednego z najbardziej wpływowych włoskich polityków swojej epoki, znanego z silnych związków z lewicowymi przywódcami Europy Zachodniej oraz z asertywnej polityki zagranicznej.

Młodość

Bettino Craxi, europoseł, portret
Bettino Craxi, europoseł, portret
Craxi w latach 60. podczas pierwszych lat jako deputowany
Craxi w latach 60. podczas pierwszych lat jako deputowany
Craxi po wyborze na sekretarza PSI w 1976 roku
Craxi po wyborze na sekretarza PSI w 1976 roku
3 obrazy

Craxi urodził się w Mediolanie w 1934 roku w rodzinie sycylijskiego prawnika, antyfaszysty, który był prześladowany za rządów Benita Mussoliniego. Podczas drugiej wojny światowej, aby uchronić go przed faszystowską przemocą związaną z działalnością ojca, wysłano go do katolickiego kolegium. Po wojnie rodzina przeprowadziła się do Como, gdzie ojciec pełnił funkcję prefekta. Craxi wstąpił do Partii Socjalistycznej w wieku siedemnastu lat, po tym jak jego ojciec prowadził kampanię przed wyborami w 1948 roku.

Awans w partii

Craxi z prezydentem Rumunii Nicolae Ceaușescu (1978)
Craxi z prezydentem Rumunii Nicolae Ceaușescu (1978)
Craxi z prezydentem Stanów Zjednoczonych Ronaldem Reaganem
Craxi z prezydentem Stanów Zjednoczonych Ronaldem Reaganem
2 obrazy

Craxi szybko zdobywał stanowiska publiczne, równolegle studiując prawo i nauki polityczne. Kierował Federacją Młodzieży Socjalistycznej i zasiadał w radzie miejskiej Mediolanu. Po raz pierwszy wybrano go do Izby Deputowanych w 1968 roku. W latach siedemdziesiątych nawiązał międzynarodowe kontakty z przyszłymi przywódcami Europy, a także wspierał partie socjalistyczne, które w okresie dyktatur w Hiszpanii, Grecji i Chile były zdelegalizowane.

Przywództwo i dziedzictwo

Plakaty wyborcze PSI przedstawiające portret Craxiego
Plakaty wyborcze PSI przedstawiające portret Craxiego
Grób Craxiego w Hammamet w Tunezji
Grób Craxiego w Hammamet w Tunezji
2 obrazy

Po dotkliwej porażce Partii Socjalistycznej w wyborach w 1976 roku Craxi został wybrany na następcę Francesco De Martino na stanowisku sekretarza krajowego. Jego późniejsza kariera naznaczona była polityką zagraniczną, która często wchodziła w konflikt ze Stanami Zjednoczonymi. Później został skazany za korupcję polityczną i nielegalne finansowanie partii w związku ze śledztwami Mani pulite, co zarzuty te odpierał, przyznając jednocześnie, że finansowanie partii było nielegalne.

W 62 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy