Bernat Calbó był katalońskim prawnikiem, mnichem i biskupem żyjącym w XIII wieku, który służył Kościołowi katolickiemu w różnych rolach. Urodzony około 1180 roku w pobliżu Reus, początkowo pracował jako urzędnik w archidiecezji Tarragony, zanim wstąpił do zakonu cystersów w Santes Creus. Po pełnieniu funkcji pierwszego opata klasztoru, został mianowany biskupem Vic. Jego różnorodna kariera obejmowała służbę wojskową podczas rekonkwisty, podczas której zapewniał wsparcie materialne dla oblężeń Burriany i Walencji.
Życie i kariera
Wywodzący się z rycerskiej rodziny, Bernat łączył wiedzę prawniczą z pobożnością religijną. Brał udział w krucjacie przeciwko taifom Walencji, dołączając do sił Jakuba I Aragońskiego, aby odprawić mszę w centralnym meczecie miasta. W późniejszych latach wykorzystywał swoje umiejętności prawne, pomagając w publikacji praw walenckich, znanych jako Furs de València. Zmarł w Vic w 1243 roku i został pochowany w tamtejszej katedrze.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Aleksandra IV w 1260 roku, a później kanonizowany przez papieża Klemensa XI w 1710 roku. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Zakon cystersów obchodzi jego wspomnienie 24 października, natomiast diecezja Vic upamiętnia go 26 października. W sztuce religijnej jest zazwyczaj przedstawiany w habicie cysterskim jako biskup.