Benigny z Dijon był presbiterem i męczennikiem żyjącym w II wieku, który służył jako pierwszy misjonarz w regionie Dijon. Pochodził ze Smyrny i według przekazów został wysłany do Galii, aby głosić Ewangelię, po wizji związanej z Polikarpem. Po podróżach dolinami Rodanu i Saony, ugruntował swoją pozycję jako wybitny kaznodzieja. Ostatecznie został stracony przez rzymskie władze za odmowę wyrzeczenia się wiary, stając się postacią fundamentującą chrześcijaństwo w Burgundii.
Życie i męczeństwo
Według relacji hagiograficznych Benigny podróżował ze Smyrny do Galii, gdzie dokonywał różnych cudów. Po głoszeniu kazań w kilku obszarach, został aresztowany w Épagny. Odmówił składania ofiar pogańskim bóstwom lub cesarzowi, co doprowadziło do jego śmierci przez uderzenie żelaznym prętem. Choć niektórzy historycy kwestionują szczegóły chronologiczne jego życia, pozostaje on centralną postacią w historii religijnej tego regionu.
Kult i dziedzictwo
Miejsce jego pochówku stało się miejscem kultu, co ostatecznie doprowadziło do budowy bazyliki przez biskupa Langres. Miejsce to przekształciło się w opactwo należące do zakonu kluniackiego. Obecna katedra w Dijon została zbudowana, aby zastąpić wcześniejsze budowle; mieści ona jego relikwiarz oraz rzekomy sarkofag w krypcie. Jest on wspominany 1 listopada, wraz ze Wszystkimi Świętymi.