Bazyli z Parii był biskupem miasta Pariya w IX wieku, znajdującego się w metropolii Kizikos. W okresie ikonoklazmu w Cesarstwie Bizantyńskim pozostawał niezłomnym zwolennikiem czczenia ikon. Sprzeciwiał się cesarskim dekretom, odmawiając wpuszczania ikonoklastów do swojej diecezji i unikając z nimi kontaktu. Z powodu odmowy niszczenia świętych obrazów doświadczył dotkliwych prześladowań. Do jego ważnych dokonań kościelnych należało sprawowanie opieki nad przyszłym patriarchą Ignacym, którego wyświęcił na poszczególnych stopniach posługi.
Życie i posługa

Historyczne relacje o jego życiu znajdują się w źródłach z X wieku, takich jak synaksarion Kościoła Konstantynopolitańskiego. Choć nie wymieniono konkretnych cesarzy, za których sprawował posługę, jego związek z Ignacym sugeruje, że jego rządy przypadły na drugą fazę ikonoklazmu. Jest uznawany za wyznawcę za swoją niezłomność podczas tych konfliktów religijnych.
Kult i sztuka

Kościół prawosławny wspomina go 12 kwietnia (25 kwietnia według kalendarza juliańskiego). Tradycje ikonograficzne, w tym przewodnik z XVIII wieku, przedstawiają go z cechami zbliżonymi do typów syryjskich, często trzymającego ikonę Zbawiciela oraz dokument. Liturgiczne służby na jego cześć różnią się w zależności od typikonu, choć współczesne tradycje greckie obejmują troparion.
