Baptysta Spagnoli (znany również jako Baptista Mantuanus) był włoskim poetą i reformatorem karmelitów, żyjącym w latach 1447–1516. Urodzony w Mantui w hiszpańskiej rodzinie, ostatecznie wstąpił do odnowionej gałęzi zakonu karmelitów. Awansował w hierarchii kościelnej, pełniąc funkcję przeora generalnego karmelitów. Jako wybitny humanista swoich czasów, cieszył się ogromnym uznaniem dzięki swojej bogatej twórczości literackiej, obejmującej zarówno prozę teologiczną, jak i liczne utwory poetyckie, które przez stulecia wywierały wpływ na literaturę europejską.
Życie i kariera
Po studiach u różnych humanistów, Mantuan wstąpił do odnowionych karmelitów w 1463 roku. Spędził znaczną część czasu w Rzymie, gdzie opowiadał się za reformami religijnymi i zwracał się do Kurii Papieskiej w sprawach korupcji. Pełnił kilka funkcji kierowniczych, w tym dyrektora studiów w Mantui, a ostatecznie generalnego całego zakonu. Mimo nieustannych problemów zdrowotnych, pozostawał centralną postacią w kręgach intelektualnych włoskiego renesansu.
Dziedzictwo literackie
Mantuan był płodnym pisarzem, który skomponował ponad 55 000 wersów poezji. Jego zbiór eklog, Adulescentia, stał się standardowym tekstem edukacyjnym i wywarł głęboki wpływ na angielskich poetów, takich jak Edmund Spenser i John Milton. Jego eposy hagiograficzne również wyznaczyły wzorce dla poezji religijnej. Ze względu na jego kunszt, Desiderius Erasmus nazwał go słynnie „chrześcijańskim Wergiliuszem”.
Kult
Jest błogosławionym Kościoła katolickiego, a jego wspomnienie obchodzi się 20 marca. Jego relikwie znajdują się w katedrze św. Piotra w Mantui.