Bangladesz, oficjalnie Ludowa Republika Bangladeszu, to państwo w Azji Południowej, zamieszkane przez prawie 175,4 miliona ludzi. Jest ósmym pod względem liczby ludności krajem świata, a jego powierzchnia wynosi 148 461 kilometrów kwadratowych. Graniczy z Indiami i Mjanmą, a jego wybrzeże leży nad Zatoką Bengalską. Dhaka jest stolicą i największym miastem kraju, pełniąc funkcję ośrodka politycznego, finansowego i kulturalnego, natomiast Chittagong, drugie co do wielkości miasto, jest najbardziej ruchliwym portem.
Epoka kolonialna i podział












Terytorium to rządziły kolejno dynastie hinduistyczne i buddyjskie, zanim podbój muzułmański w 1204 roku przyniósł panowanie sułtanatu i Mogołów. Bengal stał się później ważnym ośrodkiem produkcji tekstyliów i rolnictwa. Po bitwie pod Plassey w 1757 roku rządy kolonialne Brytyjczyków trwały niemal dwa stulecia, odprowadzając bogactwo z regionu i prowadząc do wielokrotnych klęsk głodu. Po podziale Indii w 1947 roku wschodnia część Bengalu weszła w skład Pakistanu jako Pakistan Wschodni.
Niepodległość i współczesne państwo












Narastające niepokoje w Pakistanie Wschodnim, wywołane marginalizacją polityczną i gospodarczą, doprowadziły do wojny o niepodległość Bangladeszu, po której kraj 16 grudnia 1971 roku stał się suwerennym państwem. Od tego czasu życie polityczne kształtowały zamachy, dyktatura wojskowa oraz powrót do demokracji parlamentarnej w 1991 roku. Obecnie Bangladesz jest unitarną republiką parlamentarną, posiadającą drugą pod względem wielkości gospodarkę w Azji Południowej, a na jego terytorium znajduje się największy na świecie las namorzynowy, Sundarbany.
