Baby boomers, często skracane do boomers, to kohorta demograficzna następująca po pokoleniu cichych, a poprzedzająca pokolenie X. Pokolenie to definiuje się zwykle jako osoby urodzone w latach 1946–1964, czyli w okresie wyżu demograficznego w połowie XX wieku, który nastąpił po II wojnie światowej. Daty i kulturowe znaczniki różnią się w zależności od kraju, a większość przedstawicieli tej kohorty to rodzice pokolenia X, pokolenia Y oraz starszych przedstawicieli pokolenia Z.
Pochodzenie terminu
Określenie baby boom oznacza zauważalny wzrost liczby urodzeń. Dziennikarze zastosowali je wobec powojennego przyrostu ludności w Stanach Zjednoczonych, a felieton Sylvii F. Porter z 1951 roku posłużył się nim po tym, jak dane spisowe wykazały wzrost o około 14,5 procent w latach 1940–1950. Pierwsze udokumentowane użycie terminu baby boomer pojawiło się w artykule z 1963 roku dotyczącym zbliżającego się wzrostu liczby studentów, a jego współczesne znaczenie pochodzi z artykułu z 1970 roku w „The Washington Post”.
Zakresy dat i podziały
Większość głównych organizacji, w tym rządowych urzędów statystycznych i ośrodków badawczych, przyjmuje jako zakres kohorty lata 1946–1964. Niektórzy autorzy wybierali inne przedziały, a w Stanach Zjednoczonych pokolenie to często dzieli się na wczesnych boomersów, urodzonych w latach 1946–1955, oraz późnych boomersów, nazywanych czasem pokoleniem Jones, urodzonych w latach 1956–1964. Każda z tych grup dojrzewała w czasie innych wydarzeń, od wojny wietnamskiej i epoki ruchu praw obywatelskich po skandal Watergate i gospodarcze trudności lat 70.