Awit z Wiedeń był galorzymskim biskupem i poetą żyjącym w V wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Wiedeń. Urodzony w rodzinie senatorskiej około 450 roku, pełnił istotną rolę polityczną jako sekretarz królów Burgundii. Jego wpływ religijny był znaczący, gdyż z sukcesem nawrócił króla Sygmunta na katolicyzm. Poza obowiązkami administracyjnymi był płodnym pisarzem, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo literackie, obejmujące liczne listy i poezję religijną.
Życie i kariera
Po służbie na dworze monarchii burgundzkiej, Awit został biskupem Wiedeń w 490 roku. Działał jako wikariusz apostolski w Galii i uczestniczył w sobórze w Epaon. Był również znany ze swoich umiejętności dyplomatycznych, pomagając w mediacjach sporów między siedzibami Rzymu i Konstantynopola. Jego śmierć odnotowano między latami 517 a 519.
Dzieła literackie
Jako biegły poeta łaciński, Awit stworzył pięcioksiąg poezji biblijnej oraz napisał dziewięćdziesiąt sześć listów, które przetrwały do czasów współczesnych. Jego styl poetycki był wpływowy, oddziałując nawet na dzieła późniejszych pisarzy, takich jak Milton. Jego pisma odzwierciedlają zarówno głębię teologiczną, jak i wysoki status społeczny w galorzymskiej arystokracji.
Kult
Uznany za świętego, jest czczony w tradycjach katolckiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 4 lub 5 lutego. Spoczywa w miejscu poświęconym św. Piotrowi i św. Pawłowi.