Asterius Sofista był teologiem i kapłanem z Kapadocji żyjącym w IV wieku. Pierwotnie kształcony jako retor, stał się wybitnym obrońcą aryanizmu oraz poglądów teologicznych wyznawanych przez Eusebiusza z Cezarei. Jego nauczanie podkreślało, że Syn był spontanicznym przejawem woli Ojca. Choć był uczniem Lucjana z Antiochii, a później uczestniczył w synodzie antiocheńskim w 341 roku, nigdy nie piastował formalnego urzędu kościelnego, częściowo ze względu na okres pogaństwa podczas prześladowań za panowania Maksymiana.
Życie i teologia
Urodzony w Kapadocji około 270 roku, Asterius był znany ze swoich umiejętności retorycznych przed nawróceniem. Był związany z frakcją eusebiańską i wspierał ich stanowiska teologiczne. Podczas prześladowań prowadzonych przez Maksymiana w 304 roku, miał powrócić do pogaństwa, choć ostatecznie został ponownie przyjęty do Kościoła chrześcijańskiego przez Lucjana z Antiochii.
Dzieła pisane
Zachowane pisma Asteriusa są ograniczone. Jego korpus obejmuje zbiór 31 kazań służących jako komentarz do Psalmów, list skierowany do Eusebiusza oraz Syntagmation. Fragmenty jego Syntagmation zostały zachowane dzięki pismom innych postaci, takich jak Marcellus z Ancyry i Atanazy Aleksandryjski.