Arthur Rimbaud (ur. 20 października 1854 w Charleville, zm. 10 listopada 1891 w Marsylii) był francuskim poetą, którego twórczość, pełna motywów transgresyjnych i surrealistycznych, wywarła wpływ na literaturę i sztukę nowoczesną; uważa się go za prekursora surrealizmu. Większość swojego dorobku literackiego stworzył w późnej adolescencji i wczesnej dorosłości, po czym w wieku 20 lat przestał pisać literaturę, po ukończeniu ostatniego wielkiego dzieła, Iluminacji. Rimbaud jest również znany ze swojego wkładu w symbolizm oraz z utworu Sezon w piekle, będącego zapowiedzią literatury modernistycznej.
Młodość






Rimbaud był drugim dzieckiem kapitana wojsk, który przez większość kariery służył za granicą, oraz matki prowadzącej dom w surowej dyscyplinie. Dorastał w Charleville w Ardenach, gdzie matka popychała go ku sukcesom szkolnym. W szkole celował w przedmiotach klasycznych i zdobywał liczne nagrody naukowe. Prywatny korepetytor, ksiądz Ariste Lhéritier, zachęcał jego miłość do literatury greckiej, łacińskiej i francuskiej oraz pierwsze próby poetyckie. Jego pierwszy opublikowany wiersz ukazał się, gdy miał 15 lat.
Kariera literacka i późniejsze życie





W wieku 15 lat zawiązał bliską przyjaźń ze swoim nauczycielem Georges'em Izambardem, który został jego mentorem. Rimbaud przez niemal dwa lata utrzymywał burzliwy związek z poetą Paulem Verlaine'em. Po porzuceniu pisania podróżował szeroko po trzech kontynentach jako kupiec i odkrywca. Zmarł na raka tuż po swoich trzydziestych siódmych urodzinach, a jego twórczość pozostaje kluczowa dla historii symbolizmu i nowoczesnej poezji.
