Armenag Haigazian był ormiańskim teologiem, pedagogiem i naukowcem, który żył w latach 1870–1921. Urodzony w dystrykcie Saimbeyli w Imperium Osmańskim, prowadził szeroko zakrojone studia akademickie w Stanach Zjednoczonych, uzyskując stopnie naukowe na Uniwersytecie w Chicago, seminarium teologicznym Hartford oraz Uniwersytecie Yale. Jest najbardziej znany ze swojego przewodnictwa w Instytucie Apostolskim w Konii, gdzie pełnił funkcję dziekana, a później rektora. Dzięki jego oddanej administracji podniósł on standardy akademickie instytucji, wywierając znaczący wpływ na ormiańską edukację w Lewancie.
Życie akademickie i zawodowe

Po studiach w kilku instytucjach, w tym w Seminarium Teologicznym w Marash, Haigazian udał się do Stanów Zjednoczonych, aby specjalizować się w językach semickich i literaturze biblijnej. Po studiach doktorskich na Uniwersytecie Yale powrócił do Turcji, aby kierować Instytutem Apostolskim. Pracował nad ulepszeniem programu nauczania szkoły, a ostatecznie nadzorował jej inkorporację. W trakcie swojej kariery podróżował również do Stanów Zjednoczonych, aby pozyskać fundusze na infrastrukturę instytutu, oraz przemawiał na międzynarodowych konferencjach religijnych.
Późniejsze lata i śmierć
Po masowych deportacjach ludności ormiańskiej, instytut został na krótko zamknięty, zanim wznowił działalność w 1919 roku. Życie Haigaziana zakończyło się tragicznie po tym, jak w 1921 roku został aresztowany przez siły kemalistyczne. Podczas transportu do Harputu zapadł na tyfus. Mimo przyjęcia do szpitala w Mezereh, jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył i zmarł w lipcu 1921 roku. Został pochowany na cmentarzu Ormiańskiego Kościoła Ewangelickiego w Harputcie.
Dziedzictwo i kult
Haigazian jest pamiętany jako święty. Jego wkład w edukację został uhonorowany dziesiątki lat po jego śmierci poprzez założenie Uniwersytetu Haigazian, instytucji nauk humanistycznych założonej na jego cześć w celu kształcenia nauczycieli i pastorów. Kolegium to powstało dzięki darowiznom jego rodziny oraz różnych stowarzyszeń misyjnych, aby zachować jego dziedzictwo akademickie.
