Antym Iberyjczyk był gruzińskim teologiem, uczonym i wysokim rangą duchownym, który sprawował urząd metropolity Wołoszczyzny. Urodzony w królestwie Kartlii około 1650 roku, został później zabrany do Konstantynopola jako jeniec. Po wykupieniu stał się biegłym rzemieślnikiem i uczonym, a ostatecznie osiadł na Wołoszczyźnie na prośbę hospodara Constantina Brâncoveanu. Odegrał kluczową rolę w życiu religijnym poprzez swoją pracę jako kaligraf, filozof i drukarz, znacząco przyczyniając się do rozwoju użycia języka rumuńskiego w lokalnym Kościele.
Życie i działalność
Antym był poliglotą, który biegle władał językiem greckim, tureckim, arabskim i rumuńskim. Zarządzał drukarniami zarówno w Bukareszcie, jak i w Tbilisi, gdzie osobiście przygotowywał czcionki do gruzińskich Ewangelii. Do jego dokonań literackich należy liczne książki wydane w kilku językach oraz zbiór kazań znany jako Didache. Założył również w Bukareszcie klasztor Wszystkich Świętych, który obecnie nosi jego imię.
Śmierć i kult
Z powodu sprzeciwu wobec wpływów osmańskich na Wołoszczyźnie, Antym doświadczył prześladowań ze strony reżimu fanariotów. Podczas wygnania na górę Synaj został schwytany przez siły osmańskie i zamordowany na terenach dzisiejszej Bułgarii. Jest uznawany za męczennika kapłańskiego i czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Kościół prawosławny w Rumunii obchodzi jego święto 27 września.