Antonio Provolo był włoskim kapłanem rzymskokatolickim i pedagogiem, urodzonym w Weronie w 1801 roku. Jest przede wszystkim znany ze swojej specjalistycznej pracy na rzecz dzieci niesłyszących i niemych, dla których założył Instytut dla Głuchych. Jako utalentowany śpiewak i muzyk, wykorzystywał swoje zdolności muzyczne oraz opracował unikalne metody mimiczne i komunikacji ustnej, aby uczyć swoich uczniów. Za swojego życia założył dwa zgromadzenia zakonne skoncentrowane na opiece nad głuchymi, pozostawiając trwałe dziedzictwo instytucjonalne, które ostatecznie rozszerzyło się na cały świat.
Życie i praca
Po święceniach w 1824 roku, Provolo służył jako proboszcz i nauczyciel. Współpracował ze świętą Maddaleną di Canossa przy założeniu jej szkoły dla głuchych w 1830 roku. Aby lepiej komunikować się ze swoimi uczniami, studiował w Paryżu i stworzył własny system gestów. Jego oddanie doprowadziło go do założenia dwóch zgromadzeń zakonnych, z których jedno było wspólnotą żeńską, aby wspierać jego misję edukacyjną.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 1960 roku. Po różnych etapach dochodzenia w sprawie jego życia i cnót, został ogłoszony błogosławionym przez papieża Franciszka w 2017 roku. Nominacja ta nastąpiła po potwierdzeniu przez Kościół jego heroicznej cnoty.