Annella Zervas była amerykańską benedyktynką urodzoną w 1900 roku, która zmarła w 1926 roku. Po wstąpieniu do życia zakonnego w młodym wieku, służyła jako nauczycielka muzyki i organistka w Dakocie Północnej. Jej życie naznaczyła ciężka i bolesna walka z łuszczycą czerwonołuszczykową (pityriasis rubra pilaris), chorobą skóry, która powodowała znaczne cierpienie fizyczne przed jej śmiercią w wieku 26 lat. Obecnie jest uznawana za postać czczoną w Kościele katolickim, a formalny proces jej kanonizacji został otwarty w celu zbadania jej świętości.
Życie zakonne
Urodzona jako Anna Cordelia Zervas w Minnesocie, w młodości poczuła silne powołanie religijne. Doznała do zakonu benedyktynów jako postulantka w 1915 roku, a później złożyła śluby wieczyste w 1922 roku. Znana ze spokojnej natury i miłości do lektury duchowej, służyła swojej wspólnocie poprzez muzykę. Ostatecznie przeniosła się do Bismarck w Dakocie Północnej, aby wypełniać swoje obowiązki organistki i nauczycielki.
Choroba i śmierć
W 1923 roku Zervas zaczęła cierpieć na postępującą chorobę skóry. Schorzenie to powodowało ekstremalny dyskomfort fizyczny, w tym intensywny ból i nadwrażliwość skóry. Mimo ciężkości objawów, pozostawała pogodzona ze swoim losem, postrzegając cierpienie przez pryzmat wiary. Zmarła w 1926 roku po długiej walce z chorobą.
Kult
Jej grób w St. Joseph w Minnesocie służył jako miejsce chrześcijańskich pielgrzymek w różnych epokach. Po ogłoszeniu dochodzenia w sprawie jej życia, biskupi Stanów Zjednoczonych zatwierdzili otwarcie procesu jej kanonizacji. Obecnie czczona jest jako wyniosła (venerabilis) w tradycji katolickiej.