factograf
PL
Zaloguj się

cesarzowa Rosji w latach 1730–1740

Anna Iwanowna

  • 1 min czytania
  • W 72 językach
  • 9 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Anna Iwanowna

Anna Iwanowna (1693–1740) była regentką Księstwa Kurlandii i Semigalii w latach 1711–1730, a następnie panowała jako cesarzowa Rosji od 1730 roku do swojej śmierci w 1740 roku. Jej rządy w dużym stopniu kształtowały polityki zapoczątkowane przez jej wuja, Piotra Wielkiego, w tym ambitne projekty budowlane w Petersburgu, wsparcie dla Rosyjskiej Akademii Nauk oraz środki sprzyjające szlachcie. Historycy zachodni tradycyjnie postrzegali jej panowanie jako kontynuację odejścia Piotra od dawnych obyczajów moskiewskich ku dworowi na wzór europejski, natomiast w Rosji często określa się je mianem mrocznej epoki.

Młodość

Podpis Anny Iwanownej
Podpis Anny Iwanownej
Monety Anny Rosyjskiej
Monety Anny Rosyjskiej
Cesarzowa Anna unieważnia „Warunki”
Cesarzowa Anna unieważnia „Warunki”
Na tym obrazie Walerego Jacobiego z 1878 roku przestraszeni nowożeńcy Michaił Golicyn i Awdotia Buzeninowa siedzą na lodowym łożu po lewej stronie; wesoła kobieta w złotej sukni to cesarzowa Anna.
Na tym obrazie Walerego Jacobiego z 1878 roku przestraszeni nowożeńcy Michaił Golicyn i Awdotia Buzeninowa siedzą na lodowym łożu po lewej stronie; wesoła kobieta w złotej sukni to cesarzowa Anna.
4 obrazy

Anna urodziła się w Moskwie jako córka cara Iwana V i Praskowii Sałtykowej. Iwan V dzielił władzę ze swoim młodszym przyrodnim bratem Piotrem Wielkim, lecz był upośledzony umysłowo i w dużej mierze niezdolny do rządzenia, więc po śmierci Iwana w 1696 roku Piotr rządził samodzielnie. Wychowywana przez surową i skromną matkę, Anna nauczyła się cenić cnotę, oszczędność i religię. W 1708 roku rodzina przeniosła się do Petersburga, gdzie przepych życia dworskiego wywarł na niej silne wrażenie, ostro kontrastujące z surowością, którą preferowała jej matka.

Kurlandia i dojście do władzy

Ministrowie gabinetu cesarzowej Anny Iwanownej, obraz Walerego Jacobiego
Ministrowie gabinetu cesarzowej Anny Iwanownej, obraz Walerego Jacobiego
Dworzy błaźni cesarzowej Anny Iwanownej, obraz Walerego Jacobiego
Dworzy błaźni cesarzowej Anny Iwanownej, obraz Walerego Jacobiego
Portret Anny, autor nieznany, rosyjski malarz, XVIII wiek
Portret Anny, autor nieznany, rosyjski malarz, XVIII wiek
Portret Ernsta Johanna Birona
Portret Ernsta Johanna Birona
4 obrazy

W 1710 roku Anna poślubiła Fryderyka Wilhelma, księcia kurlandzkiego, podczas wystawnej ceremonii, lecz ten nagle zmarł w styczniu 1711 roku w drodze do swojego księstwa. Następnie rządziła Kurlandią przez blisko dwadzieścia lat, a gdy Piotr II zmarł bezdzietnie w 1730 roku, kończąc męską linię dynastii Romanowów, Najwyższa Rada Tajna wybrała ją na cesarzową. Rada wymagała, by podpisała warunki ograniczające jej władzę, lecz później je odrzuciła i rządziła z szerokimi uprawnieniami.

W 72 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy