Aniela Salawa była Polką urodzoną w 1881 roku, która poświęciła swoje życie służbie i wierze. Wychowana w licznej, religijnej rodzinie w Sieprawie, później przeprowadziła się do Krakowa, aby pracować jako służąca. Po duchowym przełomie wstąpiła do Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka. Podczas I wojny światowej ochotniczo poświęcała czas na pielęgnowanie żołnierzy w szpitalach. Jej bezinteresowne oddanie chorym doprowadziło ostatecznie do pogorszenia stanu jej zdrowia, a ona sama zmarła w Krakowie w 1922 roku.
Życie i służba


Po przeżyciu głębokiego przebudzenia duchowego, Salawa oddała się życiu pełnemu cnoty i prywatnych ślubów. Choć jej kruche zdrowie uniemożliwiło wstąpienie do zakonu zakonnego, odnalazła powołanie w Zakonie Trzecim Świętego Franciszka. Podczas Wielkiej Wojny opiekowała się rannymi żołnierzami w Krakowie. Mimo osobistych trudności, w tym utraty pracy i izolacji, kontynuowała swoje zaangażowanie w służbę aż do śmierci.
Kult

Salawa została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w 1991 roku. Uznanie to nastąpiło po zbadaniu cudu związanego z wyzdrowieniem młodego chłopca z urazem mózgu. Jej relikwie są obecnie przechowywane w Bazylice św. Franciszka z Asyżu w Krakowie. Kościół katolicki wspomina ją 12 marca.
