Alessandro Zanardi był włoskim kierowcą wyścigowym i kolarzem paraolimpijskim, startującym w Formule 1, amerykańskiej serii CART oraz World Touring Car Championship. Dwukrotnie zdobył tytuły mistrza CART w latach 1997 i 1998, jeżdżąc dla zespołu Chip Ganassi Racing. Po utracie obu nóg w wypadku w 2001 roku powrócił do rywalizacji i został kolarzem paraolimpijskim, zdobywając cztery złote medale paraolimpijskie oraz 12 tytułów mistrza świata UCI w kolarstwie szosowym. Zmarł w 2026 roku, prawie sześć lat po wypadku podczas kolarstwa ręcznego z 2020 roku.
Początki kariery





Zanardi zaczął ścigać się gokartami w wieku 13 lat, budując swój pierwszy gokart z odpadów dostarczanych przez firmę hydrauliczną jego ojca. W 1987 roku zdominował najwyższą klasę mistrzostw Europy CIK-FIA, wygrywając wszystkie pięć rund. Po przejściu przez włoską Formułę 3 i International Formułę 3000, gdzie w 1991 roku zajął drugie miejsce w klasyfikacji mistrzostw, jeszcze tego samego roku zadebiutował w Formule 1 w zespole Jordan.
Wyścigi i powrót




Zanardi ścigał się w Formule 1 do 1994 roku, a następnie ponownie w 1999 roku. Jego najlepszym wynikiem było szóste miejsce w Grand Prix Brazylii w 1993 roku. W CART zdobył dwa tytuły mistrzowskie i piętnaście wygranych wyścigów. Wypadek na torze Lausitzring w 2001 roku doprowadził do amputacji obu nóg. Mniej niż dwa lata później ponownie się ścigał, a w kolarstwie paraolimpijskim zaczął zdobywać medale na arenie międzynarodowej, zwyciężając na igrzyskach paraolimpijskich w 2012 i 2016 roku.
