Alessandro Volta

Rodzice Alessandra obawiali się, że jest upośledzony, ponieważ do 5. roku życia nie potrafił mówić. Jednak gdy zaczął uczęszczać do miejscowej szkoły prowadzonej przez jezuitów, okazało się, że młody Volta znacznie przewyższa intelektualnie większość rówieśników. Od najmłodszych lat wykazywał ogromne zainteresowanie fizyką, a zwłaszcza elektrycznością. W wieku osiemnastu lat zaczął korespondować ze znanym paryskim fizykiem Abbe Nolletem.

W 1775 Volta przedstawił elektrofor, urządzenie umożliwiające wielokrotne elektryzowanie przewodnika. Nie był jednak pierwszym badaczem, który opisał zasadę jego działania: już w 1762 Johan Wilcke przedstawił zjawisko stanowiące podstawę działania późniejszego elektroforu. W 1776 odkrył metan. Eksperymentował z zapalaniem gazów w zamkniętej przestrzeni przy użyciu iskry elektrycznej. W roku 1781 skonstruował elektroskop, umożliwiający pomiary elektryczności. W 1782 skonstruował kondensator. 20 marca 1800 r. wysłał do prezydenta Royal Society z Londynu list, w którym opisał konstrukcję pierwszego ogniwa galwanicznego, składającego się z dwóch płytek z różnych metali, jednej z miedzi bądź srebra, drugiej z cyny lub cynku, zanurzonych w filiżance ze słoną wodą. Opisał także połączenie szeregowe takich ogniw oraz uproszczenie układu poprzez zastąpienie filiżanek z blaszkami układem krążków metalowych przełożonych krążkami papieru nasączonego słoną wodą, zwanego stosem Volty. Wynalezienie ogniw chemicznych jako wydajnych źródeł prądu elektrycznego zaowocowało na początku XIX w. licznymi odkryciami. W 1801 zaprezentował przed samym Napoleonem Bonaparte stos Volty. Zafascynowany cesarz uczynił go hrabią, senatorem Królestwa Włoch, odznaczył specjalnym medalem i wyznaczył bardzo wysoką stałą pensję. Prócz tego Volta otrzymał także Legię Honorową.

W 1779 został profesorem fizyki na Uniwersytecie w Pawii. Zajmował to stanowisko przez 25 lat. W 1794 pojął za żonę Teresę Peregrini, córkę Ludovica Peregriniego. Volta był człowiekiem głęboko religijnym, codziennie zapalał lampkę przed wizerunkiem Matki Bożej i codziennie odmawiał przy domowym ołtarzyku różaniec. Był tercjarzem franciszkańskim. Przez wiele lat prowadził spór dotyczący natury elektryczności z Luigim Galvanim.

Na jego cześć jednostkę napięcia elektrycznego nazwano wolt (volt). Jego imię nosi też planetoida (8208) Volta oraz krater Volta na Księżycu. W 1927 w Como odbyła się międzynarodowa konferencja fizyczna zorganizowana dla uczczenia setnej rocznicy jego śmierci. W Como znajduje się także poświęcone mu muzeum Tempio Voltiano, otwarte 16 lipca 1928 jako miejsce przeznaczone dla oryginalnych i zrekonstruowanych przyrządów naukowych Volty.