Aleksy Worobjow był rosyjskim kapłanem prawosławnym, który żył w latach 1888–1937. Urodzony w wiosce Antonkowo, służył w wojsku podczas I wojny światowej, zanim przyjął święcenia kapłańskie w 1921 roku. W trakcie swojej służby sprawował różne funkcje, w tym pełnił urząd dziekana w okręgach Klin i Pawłowski Połasad. Był wielokrotnie aresztowany przez władze radzieckie za działalność religijną, co ostatecznie doprowadziło do jego egzekucji na poligonie Butowo w 1937 roku. Został uznany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2000 roku.
Życie i służba

Po służbie wojskowej Worobjow podjął studia teologiczne i w 1921 roku został ordynowany na kapłana bezżennego. Służył w kilku parafiach w obwodach moskiewskim i ufińskim, osiągając ostatecznie stopień archiprezbitera. Jego działalność religijna doprowadziła do pierwszego aresztowania w 1924 roku, co skutkowało dwuletnim uwięzieniem w obozie specjalnym na Solowkach. Kontynuował swoje obowiązki pasterskie aż do ostatniego aresztowania w 1937 roku.
Męczeństwo
W sierpniu 1937 roku Worobjow został zatrzymany pod zarzutem antyradzieckiej agitacji. Mimo zaprzeczania tym oskarżeniom podczas przesłuchań, został skazany na śmierć przez specjalny trybunał. Został stracony 20 sierpnia 1937 roku na poligonie Butowo. Został pośmiertnie zrehabilitowany w 1989 roku.
Kult
Został kanonizowany jako męczennik (hieromartyr) w 2000 roku. Jest wspominany wraz z Nowymi Męczennikami i Wyznawcami Rosji. Dodatkowo jest czczony jako część Zgromadzenia Świętych Ziemi Winnickiej. W jego rodzinnej miejscowości Urżum lokalne obchody obejmują procesję do krzyża postawionego w miejscu jego narodzin oraz festiwal kultury prawosławnej.
