Al Pacino (właśc. Alfredo James Pacino, ur. 1940) to amerykański aktor znany z intensywnych kreacji na scenie i ekranie. Uchodzi za jednego z największych aktorów wszech czasów, a jego dorobek obejmuje Oscara, nagrodę Tony i nagrodę Emmy, co składa się na tzw. Potrójną Koronę Aktorstwa. Jego kariera trwa od ponad pięciu dekad, a filmy, w których wystąpił, zarobiły na świecie ponad 3 miliardy dolarów.
Młodość







Pacino urodził się w East Harlem na Manhattanie w rodzinie sycylijsko-amerykańskiej i po rozwodzie rodziców wychowywał się głównie u matki oraz dziadków ze strony matki w South Bronx. Matka wcześnie zaszczepiła w nim miłość do filmu. Jako nastolatek dostał się na podstawie przesłuchania do liceum High School of Performing Arts, a później studiował w HB Studio, gdzie jego mentor Charlie Laughton pomógł ukształtować jego wczesną karierę. Podejmował szereg słabo płatnych prac, występując jednocześnie w nowojorskim undergroundowym teatrze.
Najważniejsze osiągnięcia







Pacino zbudował swoją renomę w teatrze, zanim w 1971 roku przebił się do filmu rolą w obrazie „The Panic in Needle Park”. Rola Michaela Corleone w „Ojcu chrzestnym” przyniosła mu szerokie uznanie, a w 1992 roku zdobył Oscara dla najlepszego aktora za film „Zapach kobiety”. Chwalono także jego pracę telewizyjną, a za produkcje stacji HBO otrzymał nagrody Primetime Emmy. Od 1995 roku jest współprzewodniczącym Actors Studio, a w 1996 roku zadebiutował jako reżyser dokumentem „Szukając Richarda”.
