Abune Petros był etiopskim biskupem i kapłanem urodzonym w Fiche, który stał się wybitną postacią w Etiopskim Kościele Ortodoksyjnym Tewahedo. Po przejściu szerokiego szkolenia kościelnego w klasztorze Debre Libanos, służył jako nauczyciel i duchowy przywódca, a w 1928 roku został konsekrnowany na biskupa. Najbardziej zapamiętano go za odważną odmowę współpracy z włoskimi siłami faszystowskimi podczas inwazji na Etiopię w 1935 roku. Jego niezłomne oddanie narodowi i wierze doprowadziło do jego egzekucji przez pluton egzekucyjny w Addis Abebie w 1936 roku.
Życie i posługa
Wychowany w chłopskiej rodzinie, wstąpił do klasztoru Debre Libanos, gdzie w 1916 roku przyjął śluby zakonne. Piastował różne stanowiska nauczycielskie w kilku klasztorach, w tym w Meskabe Kedusan i Debre-Menkerat. W trakcie swojej kariery pełnił rolę duchowego ojca dla Ras Tafari, przyszłego cesarza Hajle Syllasje. Jako biskup podróżował po całym środkowym i wschodnim Etiopii, głosząc ewangelie.
Opór i śmierć
Podczas włoskiej inwazji pomagał rannym na północnym froncie wojennym i był świadkiem okrucieństwa wobec cywilów. Dołączył do etiopskiego ruchu oporu przeciwko okupacji, co doprowadziło do jego pojmania przez włoskie wojska. Mimo że oferowano mu wolność w zamian za potępienie patriotów, odmówił zdrady rodaków. Został stracony na publicznym placu w lipcu 1936 roku, po wygłoszeniu ostatniego przemówienia, w którym zachęcał swój lud do obrony wolności.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawany za świętego przez Etiopski Kościół Ortodoksyjny Tewahedo. Jego dziedzictwo jest upamiętnione pomnikiem w postaci statuy w pobliżu katedry św. Jerzego w Addis Abebie oraz kościołem zbudowanym na jego cześć. Pozostaje symbolem narodowego oporu i religijnej pobożności w historii Etiopii.