Abraham był patriarchą i prorokiem, który stanowi fundamentalną postać dla religii abrahamowych. Według przekazów religijnych był pasterzem, który otrzymał boskie wezwanie, aby opuścić swój dom i osiedlić się w krainie Kanaan. Jako przodek zarówno narodu żydowskiego poprzez syna Izaaka, jak i narodu arabskiego poprzez syna Izmaela, jest postrzegany jako wspólny przodek wielu tradycji. Jest uznawany za świętego w różnych wyznaniach chrześcijańskich, w tym w tradycjach katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej.
Życie i narracja


Pierwotnie imieniem Abram, żył w regionie Hebronu. Po otrzymaniu boskiej obietnicy ziemi i licznego potomstwa, wyruszył z Harranu do Kanaan. Jego życie obejmowało zarządzanie dużymi stadami oraz mierzenie się z napięciami rodzinnymi, takimi jak rozdzielenie z siostrzeńcem Lotem. Ostatecznie osiadł w Hebronie, gdzie zakupił grobowiec, aby służył jako miejsce pochówku dla jego żony, Sary.
Znaczenie religijne


Jest czczony jako centralna postać w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie. W tradycji chrześcijańskiej jest uważany za duchowego przodka wszystkich wierzących i protoplastę Jezusa. W islamie stanowi część linii proroków łączącej Adama z Mahometem. Jego dziedzictwo jest celebrowane w różnych tradycjach, w tym w wierze bahá'í i druzów, a jego wspomnienie obchodzone jest 9 października.
