Abib z Samostaty był chrześcijańskim męczennikiem, który żył w Samostacie, położonym nad rzeką Eufrat w Syrii. Podczas prześladowań dioklecjańskich został aresztowany po odmowie udziału w pogańskim rytuale upamiętniającym zwycięstwo cesarza Maksymiana nad Persami. Po uwięzieniu, podczas którego poddawano go torturom przy użyciu żelaznych narzędzi i ciężkich obręczy na szyję, został skazany na śmierć. Zmarł w 297 roku po ukrzyżowaniu wraz z kilkoma innymi towarzyszami.
Męczeństwo i śmierć
Po uwięzieniu Abib znosił cierpienia fizyczne zadawane żelaznymi narzędziami i ciężkimi okowami na szyi. Ostatecznie został skazany na ukrzyżowanie, karę tę dzielił z Jakubem, Romanem, Lolliusem, Filoteuszem i Paregrusem. Pozostał na krzyżu przez dwa dni, zanim egzekucja została dopełniona poprzez przebicie jego głowy gwoździami.
Kult
Święty jest wspomniany 9 grudnia. Jego pamięć, wraz z innymi męczennikami, którzy zginęli wraz z nim, jest obchodzona również przez Kościół bizantyjski 29 stycznia oraz przez Kościół ormiański w październiku.