Tatarstan

Tatarstan ligt in het centrum van het Europese deel van Rusland, op het Russisch Laagland. In Tatarstan komen de langste rivier van Europa, de Wolga, en de rivier de Kama samen. De hoofdstad van Tatarstan is Kazan, dat op 797 kilometer ten oosten van Moskou ligt.

De republiek heeft een lengte van 290 km van het noorden naar het zuiden en 460 km van het westen naar het oosten.

De republiek bestaat voornamelijk uit laaglandgebied met gemengde bossen en bossteppe. Ongeveer 90% van het gebied ligt lager dan 200 meter boven zeeniveau. Alleen aan de rechteroever van de Wolga en in het zuidoosten van de republiek liggen een aantal heuvelgebieden.

Tatarstan heeft ongeveer 3,8 miljoen inwoners, waarvan 53% Wolga-Tataren en 39% Russen.

Slechts 23% van de Wolga-Tataren leeft overigens in Tatarstan, mede als gevolg van de verdeel en heers-politiek onder leiding van Stalin, waarbij het grondgebied waar Tataren woonden werd onderverdeeld in meerdere bestuurlijke eenheden.

De oorspronkelijke Tataren migreerden van nomadische stammen die westwaarts trokken vanaf Zuid-Siberië tussen de 10e en de 13e eeuw. De term, Tataar, refereert aan meerdere volkeren van Turkse of Mongoolse herkomst.

Tatarstan is economisch een zeer belangrijk gebied. Het land produceert olie, gas en heeft veel hoogwaardige industrieën voor producten in de machinebouw zoals zware trucks en bommenwerpers. Haar economische en strategische waarde is waarschijnlijk de hoofdoorzaak van de speciale positie van Tatarstan binnen de Russische Federatie. De regio heeft betrekkelijk veel autonomie, die verkregen werd na een poging tot onafhankelijkheid begin jaren 90 en door het leiderschap van president Mintimer Sjajmiejev.

Tatarstan heeft een waarnemersstatus binnen TÜRKSOY.