Charles Édouard Jeanneret (uga diceluk Le Corbusier, jeneng kakèk saka biyungé sing dinggo nalika anggoné makarya) yaiku pengarép arsitèktur anyar. Lair ing La-Chaux-de-Fonds, Swiss 6 Oktober 1887 lan mati ing Cap-Martin, Prancis, 27 Agustus 1865.
Lelakon urip
Dhèké ngrampungké pawiyatan dhasar ing Swiss. Sakwisé iku,neruské pawiyatan ing bidang konstruksi wangunan moder ing Auguste Perret ing Prancis. Naliko dhèké makaryo ini bidang arsitèk, dhèké makaryo karo arsitek Jerman, Josef Hoffman. Ing taun 1922, makaryo karo nak sanak, Pierre Jeanneret uga insinyur lan miwiti ngango jénéng Le Corbusier.
Uga dadi arsitèk, Le Corbusier uga dadi panitra lan pelukis. Anggone melukis dhèké makaryo karo Amédée Ozenfant ing mazhab Purisme, salah sijining obah-obahan sing metu saka aliran Kubisme. Ing taun 1920 dhèké karo Ozenfant ngedegaké majalah L 'Espirit Nouveau (Semangat Baru) ana endi dhèké nyerat rèntèngan artikel gawe nyangga teori-teorié ing bidang arsitèktur.
Karya
- Gedung Liga Bangsa-Bangsa, Jenewa, Swiss (1927-1928)
- Apartemen Unité d'Habitation, Merseille, Prancis (1950-1955)
- Gereja Notra Dame du Haut, Ronchamp, Prancis (1950-1955)
- Gedung Pengadilan Tinggi Chandigarh, India (1952-1956)
- Gedung Sekretariat PBB, New York, AS
Buku
- Ver une architecture (Menuju Suatu arsitektur Baru, 1923)
- La Maison des hommes (Rumah Manusia, 1942)
- Quand les cathedrales etaient blanches (Ketika Katedral-Katedral Memutih, 1947)
