Gran Premio de Mónaco de 1994

Antecedentes

Logo da morte de Ayrton Senna e Roland Ratzenberger na carreira anterior, a FIA anunciou grandes cambios nás normas e regulamentos da Fórmula Un, nun intento por mellorar a seguridade. A maioría estaban programados para entrar en vigor despois do Gran Premio de Mónaco, pero o límite de velocidade no pit-lane entrou en vigor xa nesta carreira.

Tanto Williams como Simtek, os equipos para os que Senna e Ratzenberger pilotaban, correron con só un coche cada un durante a fin de semana.

Probas e cualificación

Durante a primeira sesión de adestramentos libre na mañá do xoves o piloto austríaco Karl Wendlinger tivo un grave accidente na chicane Nouvelle, logo de golpear a parede a case 280 km/h., Wendlinger quedou un par de semanas en coma o que e ameazou a súa carreira na F1. O equipo Mercedes Sauber, decidiu retirarse da carreira logo deste incidente.

Michael Schumacher, logrou a primeira pole position da súa carreira neste Gran Premio. Mika Häkkinen clasificou segundo, que era tamén a máis alta posición de partida, ata o momento, na súa carreira.

Carreira

Como sinal de respecto polos dous pilotos caídos, a FIA decidiu deixar as dúas primeiras posicións da grella baleiras para a carreira e pintar coas cores das bandeiras brasileira e de Austria, por Senna e Ratzenberger respectivamente. Por primeira vez desde o Gran Premio dos Estados Unidos de 1959, non houbo campión do mundo en vigor que competise na carreira e tampouco ex gañador do Gran Premio de Mónaco. Ademais a carreira só contou con catro anteriores gañadores da carreira, Schumacher, Hill, Berger e Alboreto.

No inicio da carreira Damon Hill estrelouse contra a parte posterior do McLaren de Mika Häkkinen xusto antes da curva de Santa Devota. Häkkinen retirouse de inmediato, pero Hill continuou durante unhas cantas curvas antes de retirarse coa suspensión dianteira rota. Gianni Morbidelli e Pierluigi Martini tamén chocaron antes de Santa Devota retirándose ambos pilotos.

Christian Fittipaldi no seu Footwork - Ford mantívose preto dos Ferrari de Berger e Alesi na cuarta posición ata a súa primeira parada para recargar combustible. Fittipaldi continuou con forza en posición de puntos ata a volta 47, cando a caixa de cambios fallou.

A carreira foi liderada de principio a fin por Michael Schumacher, que continuou o seu comezo perfecto da tempada de 1994 con catro vitorias nas catro primeiras carreiras. Como Schumacher tamén realizou a volta rápida, isto significou que anotou a primeira Grand Chelem da súa carreira, e foi o primeiro piloto que non era Alain Prost ou Ayrton Senna en gañar o Gran Premio de Mónaco desde 1983.

Michele Alboreto terminou sexto no seu Minardi conseguindo un punto. Este foi o último punto que Alboreto anotaría na súa carreira na Fórmula Un.

Cualificación

Carreira

Clasificación no campionato de pilotos

Clasificación do campionato de construtores

• Notas: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

Carreira anterior:
Gran Premio de San Marino de 1994Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1994Carreira seguinte:
Gran Premio de España de 1994Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1993Gran Premio de MónacoCarreira seguinte:
Gran Premio de Mónaco de 1995