En telecomunicacións, a banda larga, tamén coñocida como banda ancha ou banda ampla, é a transmisión de datos de ancho de banda amplo, que emprega sinais nunha ampla gama de frecuencias ou varias frecuencias simultáneas diferentes. Úsase no acceso rápido a Internet onde o medio de transmisión pode ser cable coaxial, fibra óptica, Internet sen fíos (radio), cable de par trenzado ou satélite.
Orixinalmente usado para significar «usar unha frecuencia ampla» e para servizos que eran analóxicos no nivel máis baixo, no contexto do acceso a Internet, «banda larga» agora úsase a miúdo para significar calquera acceso a Internet de alta velocidade que aparentemente está sempre «activado» e é máis rápido que o acceso por discado a través de servizos analóxicos tradicionais ou RDSI PSTN.
A rede de telecomunicacións ideal ten as seguintes características: banda larga, multimedia, multipunto, multivelocidade e implementación económica para unha diversidade de servizos (multiservizos). A Rede Dixital de Servizos Integrados de Banda Larga (RDSI-BA, ou B-ISDN en inglés) foi planeada para proporcionar estas características. O Modo de Transferencia Asíncrono (ATM en inglés) foi promovido como unha tecnoloxía obxectivo para cumprir estes requisitos.
Visión xeral
Aplicáronse diferentes criterios para «larga» en diferentes contextos e en diferentes momentos. A súa orixe está na física, a acústica e a enxeñaría de sistemas de radio, onde se empregaba cun significado similar a wideband, ou no contexto dos sistemas de redución de ruído de son, onde indicaba un deseño de sistema de banda única en lugar de bandas de son múltiples do compansor. Máis tarde, coa chegada das telecomunicacións dixitais, o termo usouse principalmente para a transmisión por múltiples canles. Mentres que un sinal de banda pasante tamén se modula para que ocupe frecuencias máis altas (en comparación cun sinal de banda base que está ligado ao extremo máis baixo do espectro, véxase codificación de liña), segue ocupando unha única canle. A diferenza fundamental é que o que normalmente se considera un sinal de banda larga neste sentido é un sinal que ocupa múltiples bandas de paso (sen enmascaramento, ortogonais), o que permite un rendemento moito maior nun único medio pero cunha complexidade adicional nos circuítos do transmisor/receptor.
O termo popularizouse durante a década de 1990 como un termo de mercadotecnia para o acceso a Internet que era máis rápido que o acceso por discado (o acceso por discado normalmente está limitado a un máximo de 56 kbit/s). Este significado está só vagamente relacionado co seu significado técnico orixinal.
Véxase tamén
Ligazóns externas
- Será por nomes...: banda ancha / banda ampla / banda larga
Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.
