Laon

D’ Beväälkerung ìsch gwàcksa, wial zàhlriicha Iiwoohner üss dr Làndschàft uff Laon gwàndert hann. Ìn da lätschta Joohra ìsch jedoch d’ Beväälkerung nìt gschtììga.

Z’ Laon sìnn zàhlriicha Gebäijer àls Histoorischa Dankmooler ànärkännt. Bii dana gìtt’s:

• s’ Liawafràuimìnschter (cathédrale Notre-Dame): ’s ìsch ain vu da bediitendschta friahjgootischa Mìnschter ìm Frànkrììch. Dr Bàuischtiil vum Mìnschter ìsch vum anglischa Gotik beiiflusst — ’s gìtt àui Ahnligkaita zem Limburger, Bamberger un Naumburger Dom ìn Diitschlànd.
• dr ehamooliga Bischoofspàlàscht, wo hìtt dr Juschtizpàlàscht naawa-n-em Mìnschter ìsch.
• s’ àlta Hôtel-Dieu üss’m 12. Joohrhundert: ’s ìsch s’ ältschta Schpitààlgebäi, wo’s noch hìtt ìm Frànkrììch gìtt. S’ Untergschooss ìsch fìr Pìlger un Àrma; ìm Hàuiptsààl ìm Owergschooss sìnn 50 Bätter fìr d’ Krànka — ìm Kàpitel vu Laon sìnn bediitenda-n-Arzt gsìì. Hìtt ìsch doo s’ Främdaverkehrsàmt z’ fìnda
• d’ Tämplerkàpall üss’m 12. Joohrhundert
• d’ Kloschterkìrìch St. Martin: Kìrìch üss’m 12. Joohrhundert un Kloschtergebäi üss’m 17. un 18. Joohrhundert
• d’ Schtàdtmüüra, wo 7 km làng sìnn. ’S gìtt noch hìtt d’ Schtàdttoor Porte d’Ardon, Porte des Cheminzelles un Porte de Soissons

Dr Schrìftschtäller Victor Hugo ìsch ànna 1835 z’ Laon kumma. Wu-n-’r ìn siinera Ehafràui Adèle Foucher a Briaf gschrììwa hàt, hàt’r d’ Schtàdt ärwäähnt: „Àlles ìsch scheen z’ Laon, d’ Kìrcha, d’ Hiiser, d’ Umgaawung, aifàch àlles [...]“.

• Lischta vu da Gmainda ìm Département Aisne

ìn Noohschlààgawark

• Laon. In: Brockhüüs Enzüklopädii. Brockhüüs (brockhaus.de [abgerufen am 16. Dezember 2023]).
• Laon. In: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. (britisches Englisch, britannica.com [abgerufen am 16. Dezember 2023]).
• Pierre-Jean Thumerelle: Laon. In: Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Universalis France (französisch, universalis.fr [abgerufen am 16. Dezember 2023]).

Sàchbiacher uff Frànzeesch

• Michel Bur (Hrsg.): Histoire de Laon et du Laonnois (= Pays et villes de France). Privat SA, Toulouse 1987, ISBN 978-2-7089-8266-6 (französisch, 302 S.).
• Jacques François Laurent Devisme: Histoire de la ville de Laon. Le Blan-Courtois, 1822 (französisch, 424 S., Bànd 1 uf books.google.de, Bànd 2 uf books.google.de).
• R. de La-Tour-du-Pin Chambly: Anciennes familles militaires du Laonnois. 1903 (französisch, Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
• Lucien Broche: Laon. In: Louis Demaison, Société française d’archéologie (Hrsg.): Guide du congrès de Reims en 1911. Henri Delesques, Caen 1911 (französisch, 431 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
• Maxime de Sars: Laon: huit cents ans de municipalité. 1933 (französisch).
• Victor Dessain, Jean-Michel Schill: Laon: 1790-1945. Hrsg.: Cécile Souchon. Archives départementales de l'Aisne, 1991, ISBN 978-2-86002-001-5 (französisch).
• Jackie Lusse: Naissance d’une cité: Laon et le Laonnois du V^e au X^e siècle. Presses Universitaires de Nancy, 1992, ISBN 978-2-86480-596-0 (französisch, 424 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
• A. Saint-Denis: Apogée d’une cité: Laon et le Laonnois aux XII^e et XIII^e siècles. Presses Universitaires de Nancy, 1994, ISBN 978-2-86480-702-5 (französisch, 652 S.).
• Martine Plouvier, Fabrice Charrondière, Jean-François Luneau: Laon: une acropole à la française. Association pour la généralisation de l'Inventaire régional en Picardie, 1995, ISBN 978-2-906340-17-6 (französisch, 431 S., Iigschränkti Vorschau uf books.google.de).
• Martine Plouvier: Laon: belle île en terre. In: Cahier du patrimoine. Band 1, 2, Nr. 40 (französisch).
• Denis Montagne: Les Souterrains de Laon. Nord Patrimoine Éditions, 1998, ISBN 978-2-912961-02-0 (französisch, 128 S.).

• Offiziälla Websitta vu dr Gmaindaverwàltung (frànzeesch)
• Websitta vu dr Främdaverkehrsàmt Laon (frànzeesch, hoochdiitsch, anglisch, nììderlandisch)
• Laon bii Nordfrankreich erleben, Främdaverkehrsàmt Hauts-de-France (hoochdiitsch)
• Laon - Notice communale bii LdH/EHESS/Cassini (frànzeesch)