factograf
AF

Stephen Hawking

Stephen Hawking

Key facts

geboortedatum08 Januarie 1942
sterfdatum14 Maart 2018
beroepskrywer
geboorteplekOxford
sterfplekCambridge
bekend virA Brief History of Time
All data from the card 12
Geboortenaam
Stephen William Hawking
Gebore
8 Januarie 1942Oxford, Engeland
Oorlede
14 Maart 2018 (op 76)Cambridge, Engeland
Nasionaliteit
Verenigde Koninkryk
Vakgebied
Algemene relatiwiteitkwantum swaartekrag
Instelling(s)
Universiteit van CambridgeKaliforniese Instituut van TegnologiePerimeter Instituut vir Teoretiese Fisika
Alma mater
Universiteitskollege, OxfordTrinity Hall, Cambridge
Doktorale promotor(s)
Dennis Sciama
Ander akademiese adviseur(s)
Robert Berman
Doktorale student(e)
Bruce AllenRaphael BoussoBernard CarrFay DowkerChristophe GalfardGary GibbonsThomas HertogRaymond LaflammeDon PageMalcolm Perry
Bekend vir
Hawking-bestralingPenrose-Hawking-stellingsA Brief History of Time (1988)
Webblad
www.hawking.org.uk

Stephen William Hawking (8 Januarie 1942 in Oxford, Engeland – 14 Maart 2018) was 'n Britse teoretiese fisikus en kosmoloog. Hy het St. Albans Skool bygewoon en daarna Universiteitskollege Oxford waar hy 'n eersteklas-Honneurs in natuurwetenskappe behaal het. Hy het sy PhD by Cambridge voltooi met navorsing oor die basiese wette wat ons heelal reguleer. Hy het 'n navorsingsgenoot en later 'n professionele genoot geword en sedert 1979 Lucasian professor van wiskunde. As 'n kind het Hawking nie goeie koördinasie gehad nie en kort na sy 21ste verjaardag is hy met motorneuronsiekte gediagnoseer. Aangesien dit ongeneeslik is, het hy rigtingloos gevoel en begin om na Richard Wagner se musiek te luister, maar toe hy vir Jane Wilde ontmoet en later met haar getroud is, het sy lewe verander.

Sy navorsingsgenootskap in teoretiese fisika was 'n loopbaan wat nie te nadelig deur sy siekte geraak is nie. Namate dit erger geword het, het sy reputasie verbeter en omdat dit moeilik was om te loop en sy spraak onduidelik geword het, het hy navorsing gedoen sonder om klas te gee.

Tot 1974 het hy sonder 'n assistent reggekom, maar met die agteruitgang van sy fisiese toestand het Jane hom gehelp en hulle drie kinders grootgemaak. Hulle het navorsingstudente ingeneem om te help en in ruil het die studente sy aandag gekry. In 1985, na longontsteking, het 'n trageotomie-operasie sy stem gekos. Met 'n klein draagbare rekenaar en spraaksintetiseerder wat aan sy rolstoel vas was, het hy sy populêre en wetenskaplike boeke, referate en praatjies gedruk en steeds sy gesinslewe met 'n uitgebreide reis- en lesingprogram gekombineer en navorsing in teoretiese fisika gedoen.

Stephen Hawking het saam met Roger Penrose bewys dat Albert Einstein se algemene teorie van relatiwiteit impliseer dat ruimte en tyd 'n begin in die Oerknal en 'n einde in swartkolke het. Die idee maak dit nodig dat algemene relatiwiteit met kwantumteorie verenig word en dit lei daartoe dat swartkolke nie heeltemal swart moet wees nie, maar straling moet afgee en uiteindelik verdamp en verdwyn. Nog 'n openbarende veronderstelling is dat die heelal geen grens in ideële tyd het nie, wat sou impliseer dat die manier waarop die heelal begin het, heeltemal deur rasionele wetenskapwette, wat ontdek en verstaan kan word, bepaal is.

Hawking het gesê dat ons binne 'n paar jaar behoort te weet of ons kan glo dat ons in 'n heelal woon wat totaal selfonderhoudend en sonder begin of einde is.

Belangrike prestasies

Professor Stephen Hawking het as buitengewone denker bygedra tot die merkwaardige vordering van moderne wetenskap en kosmologie en het oortuigende ontologiese teorieë bevorder. Hy is meer algemeen bekend vir sy teoretiese werk oor swart kolke en ruimtetyd en sy teorieë oor die aard van die ontstaan van die heelal het onlangs beduidende steun gekry deur die ontdekking van die Kosmiese agtergrondverkennersatelliet (COBE) wat die verlede kan ondersoek.

Hawking het 'n briljante navorser en professionele genoot by Gonville and Caius College, Cambridge geword en meer as 'n dosyn eregrade ontvang. Sedert 1979 beklee hy die pos van Lucasian professor van wiskunde in die departement van toegepaste wiskunde en teoretiese fisika by Cambridge, dieselfde leerstoel wat in 1663 deur Isaac Newton beklee is. Hy het in 1982 die CBE ontvang en is in 1989 tot Companion of Honour verklaar. Hy is 'n genoot van die Royal Society en 'n lid van die Amerikaanse Nasionale Akademie vir Wetenskap.

Sy klassieke topverkoper, A Brief History of Time (1988), verduidelik die kompleksiteite van moderne denke oor kosmologie duidelik en in goeie luim in leketaal en is in dertig tale vertaal. Nog 'n gewilde boek, Black Holes and Baby Universes and Other Essays is van sy talle publikasies, en so ook The Large Scale Structure of Spacetime met G.F.R. Ellis, General Relativity: An Einsteinian Centenary Survey met W. Israel, en 300 Years of Gravity, ook met W. Israel.

Publikasies

Bekende boeke

  • A Brief History of Time (1988)
  • Black Holes and Baby Universes and Other Essays (1993)
  • The Universe in a Nutshell (2001)
  • On the Shoulders of Giants (2002)
  • God Created the Integers: The Mathematical Breakthroughs That Changed History (2005)
  • The Dreams That Stuff Is Made of: The Most Astounding Papers of Quantum Physics and How They Shook the Scientific World (2011)
  • My Brief History (2013)

Medeskrywer

  • The Nature of Space and Time (met Roger Penrose; 1996)
  • The Large, the Small and the Human Mind (met Roger Penrose, Abner Shimony en Nancy Cartwright; 1997)
  • The Future of Spacetime (met Kip Thorne, Igor Nowikof, Timothy Ferris en inleiding deur Alan Lightman, Richard H. Price; 2002)
  • A Briefer History of Time (met Leonard Mlodinow; 2005)
  • The Grand Design (met Leonard Mlodinow; 2010)

Voorwoord

  • Black Holes & Time Warps: Einstein's Outrageous Legacy (Kip Thorne en inleiding deur Frederick Seitz; 1994)

Kinderfiksie

Medegeskryf met sy dogter Lucy.

  • George's Secret Key to the Universe (2007)
  • George's Cosmic Treasure Hunt (2009)
  • George and the Big Bang (2011)
  • George and the Unbreakable Code (2014)
  • George and the Blue Moon (2016)

Rolprente en reekse

  • A Brief History of Time (1992)
  • Stephen Hawking's Universe (1997)
  • Hawking – BBC televisieflieks (2004), hoofrol Benedict Cumberbatch
  • Horizon: The Hawking Paradox (2005)
  • Masters of Science Fiction (2007)
  • Stephen Hawking and the Theory of Everything (2007)
  • Stephen Hawking: Master of the Universe (2008)
  • Into the Universe with Stephen Hawking (2010)
  • Brave New World with Stephen Hawking (2011)
  • Stephen Hawking's Grand Design (2012)
  • The Big Bang Theory (2012, 2014 en 2017)
  • Stephen Hawking: A Brief History of Mine (2013)
  • The Theory of Everything – Feature film (2014), hoofrol Eddie Redmayne
  • Genius by Stephen Hawking (2016)

Geselekteerde akademiese werke

  • (en) Hawking, S. W.; Penrose, R. (1970). "The Singularities of Gravitational Collapse and Cosmology". Proceedings of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences. 314 (1519): 529–548. Bibcode:1970RSPSA.314..529H. doi:10.1098/rspa.1970.0021.
  • (en) Hawking, S. (1971). "Gravitational Radiation from Colliding Black Holes". Physical Review Letters. 26 (21): 1344–1346. Bibcode:1971PhRvL..26.1344H. doi:10.1103/PhysRevLett.26.1344.
  • (en) Hawking, S.W. (1972). "Black holes in general relativity". Communications in Mathematical Physics. 25 (2): 152–166. Bibcode:1972CMaPh..25..152H. doi:10.1007/BF01877517. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Januarie 2012.
  • (en) Hawking, S. W. (1974). "Black hole explosions?". Nature. 248 (5443): 30–31. Bibcode:1974Natur.248...30H. doi:10.1038/248030a0.
  • (en) Hawking, S.W. (1982). "The development of irregularities in a single bubble inflationary universe". Physics Letters B. 115 (4): 295–297. Bibcode:1982PhLB..115..295H. doi:10.1016/0370-2693(82)90373-2.
  • (en) Hartle, J.; Hawking, S. (1983). "Wave function of the Universe". Physical Review D. 28 (12): 2960–2975. Bibcode:1983PhRvD..28.2960H. doi:10.1103/PhysRevD.28.2960.
  • (en) Hawking, S. (2005). "Information loss in black holes". Physical Review D. 72 (8): 084013. arXiv:hep-th/0507171. Bibcode:2005PhRvD..72h4013H. doi:10.1103/PhysRevD.72.084013.

Eksterne skakels

Read next

In 153 languages

afAlemannischአማርኛaragonésअंगिकाالعربيةمصرىঅসমীয়াasturianuаварazərbaycancaتۆرکجهбашҡортсаBasa BaližemaitėškaBikol Centralбеларускаябългарскиभोजपुरीবাংলাབོད་ཡིགbrezhonegbosanskicatalà閩東語 / Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄CebuanoکوردیčeštinaчӑвашлаCymraegdanskDeutschThuɔŋjäŋZazakiडोटेलीΕλληνικάEnglishEsperantoespañoleestieuskaraestremeñuفارسیsuomiføroysktfrançaisFryskGaeilgeGàidhliggalegoAvañe'ẽગુજરાતીGaelgHausaעבריתहिन्दीhrvatskiKreyòl ayisyenmagyarհայերենԱրեւմտահայերէնinterlinguaJaku IbanBahasa IndonesiaIdoíslenskaitaliano日本語JawaქართულიTaqbaylitKabɩyɛқазақшаಕನ್ನಡ한국어کٲشُرkurdîkernowekкыргызчаLatinaLëtzebuergeschlombardlietuviųlatviešuमैथिलीMalagasyмакедонскиമലയാളംмонголဘာသာမန်मराठीBahasa MelayuMaltiမြန်မာဘာသာمازِرونیNāhuatlनेपालीNederlandsnorsk nynorsknorskoccitanଓଡ଼ିଆਪੰਜਾਬੀpolskiPiemontèisپنجابیپښتوportuguêsRuna Simiromânăarmãneashtiрусскийसंस्कृतम्саха тылаsicilianuScotssrpskohrvatski / српскохрватскиတႆးසිංහලSimple Englishslovenčinaslovenščinashqipсрпски / srpskisvenskaKiswahiliślůnskiதமிழ்తెలుగుтоҷикӣไทยTagalogtoki ponaTürkçeтатарча / tatarçaудмуртئۇيغۇرچە / Uyghurcheукраїнськаاردوoʻzbekcha / ўзбекчаvènetovepsän kel’Tiếng ViệtVolapükWinaray吴语მარგალურიייִדישⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜ ⵜⴰⵏⴰⵡⴰⵢⵜ文言閩南語 / Bân-lâm-gí粵語中文

Text from Wikipedia, CC BY-SA 4.0 · Source article