P

Hurup P asalna ti hurup Proto-semitik Pi’t anu hartosna "sungut", anu ogé nurunkeun hurup Fénisia pe, sarta hurup-hurup Yunani (Pi) sarta Étruska anu ngembang ti hurup Fénisia kasebut. Kabéhanana melambangkan sada /p/, nyaéta konsonan letup dwibibir nirsuara.

Bangsa Étruska mengadaptasi alfabét Yunani sarta ngarobah sawatara wangun hurupna, kaasup Pi anu melambangkan sada /p/. Lengkungan dina hurup P Étruska henteu katutup, sarta dina sawatara variasi, lengkungan éta malahan katutup; variasi wangun katutup kasebut ogé mangrupa lambang sada /r/ dina alfabet Étruska. Bangsa Romawi mengadaptasina sarta netepkeun bentukna minangka P, ku kituna nyarupaan wangun hurup R dina alfabet Etruska sarta hurup Ro dina alfabét Yunani. Sanajan kitu, peunteun sadana béda. Pikeun melambangkan sada /r/, pamustunganana wangun varian ti Ro jeung gurat diagonal () diadaptasi jadi hurup R ku bangsa Romawi.

Dina basa Indonésia, Malayu, Inggris sarta sagala rupa basa anu maké alfabét Latin, hurup P melambangkan sada konsonan letup dwibibir nirsuara.

Hiji dwihuruf dina basa Inggris sarta Perancis anu melibatkan hurup P ialah "ph" anu nandakeun sada konsonan desis bibir-huntu nirsuara /f/, sarta dipaké pikeun mengalihaksarakan hurup Phi (φ) dina kecap-kecap pinjaman basa Yunani. Dina basa Jerman, dwihuruf "pf" anu nandakeun konsonan gésék bibir /pf/ mindeng ditepungan.

Panutur basa Arab henteu dawam nyebutkeun sada /p/ alatan dina basa maranéhanana euweuh sada konsonan ieu; sabalikna maranéhanana condong nyebutkeunana kawas /b/ atawa /v/.