Milton Friedman (31 korrik 1912 - 16 nëntor, 2006) ishte një ekonomist amerikan, statisticien dhe shkrimtar i cili dha mësim në Universitetin e Çikagos për më shumë se tre dekada. Ai mori Çmimin Nobel në vitin 1976 në Shkencat Ekonomike për kërkimin e tij në analizën e konsumit, historinë monetare dhe teorinë dhe kompleksitetin e politikës së stabilizimit. Sfidat e Friedman për atë që ai më vonë e quajti teoria e "Keynesian Naiv" (në krahasim me neo-Keynesian)filloi në 1950 me riinterpretim e tij të funksionit të konsumit, dhe ai u bë avokati kryesor që kundërshtoi politikat qeveritare të Keynesian.
Në fund të viteve 1960, ai e përshkroi qasjen e tij (së bashku me të gjithë ekonomisët e kësaj rryme) duke përdorur "Gjuha dhe aparatet Keynesiane" por duke refuzuar konkluzionet "fillestare".
Gjatë viteve 1960, ai promovoi një politikë alternative makroekonomike të njohur si "monetarism". Ai teorizoi se ka ekzistuar një normë "natyrore" e papunësisë dhe e argumentuar, se qeveritë munden vetëm të rrisin punësimin mbi këtë normë, p.sh, duke rritur kërkesën agregate, vetëm për aq kohë sa inflacioni është duke u përshpejtuar.
