Izraz intonacija (italijanski: intonazione, francuski: intonation, engleski: intonation, njemački: Intonation, ruski: intonaciя) je latinska reč koja u muzici ima više značenja:
1. Odnos tonskih visina pri izvođenju:
- a) To je otpevani ili odsvirani ton, interval ili akord od strane horovođe na početku probe sa horom ili javnog izvođenja neke horske kompozicije. Tada svaki pevač čuje i "uzme" početni ton svoje deonice (vidi a kapela).
- b) Kamerni ton a1 kojeg klavirista daje instrumentalnom solisti sa kojim treba da svira na probi ili muzičkom nastupu.
- v) Kamerni ton a1 kojeg oboista svira orkestarskim muzičarima da bi mogli da naštimuju tj. usaglase tonske visine svojih instrumenata pre probe u orkestru ili na javnom nastupu.
2. Veština tačnog intoniranja (vidi slofeđo).
3. Početak gregorijanskog liturgijskog napeva.
4. Kratak uvodni komad u orguljskoj muzici.
