Storia
Lu nomi "urgànicu" avi n'itimuloggìa c'arrisàli a lu XIX sèculu.
Li pirsuni cririunu ca sulu l'essiri viventi putièunu criàri cumposti urganici e li cosi "morti" (comu li minirali 'n gèniri) putièunu ginirari cumposti inurgànici.
In sècuitu, Friedrich Wöhler pruvau ca chissu era na cridenza falsificabbili picchini cèrti cumposti di l'urina jèrunu inurgànici mèntri chissa pruvèni di essiri viventi.
