- Не поплетьте з Бруселськый столичный реґіон.
Брусе́л(ь) вадь варош Брусел(ь) (нід. Brussel , Stad Brussel , Brussel-Stad , франц. Bruxelles , Ville de Bruxelles , Bruxelles-Ville , нїм. Brüssel, вал. Brussele) є майвелика комуна тай історичный центер Бруселського історичного реґіона, а щи столиця Французької громады Белґії, Фламандського реґіона (уд котрого є удокремлена) тай Белґії. Варош є де факто адміністративным центром Европської унії, бо обсягує шор головных інституцій ЕУ тай Европськый квартал, айбо не є формално означеный як столиця ЕУ. Зато ся пораз Брусел у публіцистичному стилі хоснує ги синонім до подакотрых інституцій ЕУ.
Брусел має читавоє іміґрантськоє населеня: як міґранты з ЕУ, так и міґранты з неевропськых крайин переважувут у числі місных белґійцюв; на 2023. рук 55.84% населеня вароша має неевропськоє походжіня (головно мароканськоє, індійськоє, конґолезькоє), 27.21% — европськоє кроме белґійського (головно французькоє, румынськоє, таліянськоє, іспанськоє, польськоє), а исто белґійськоє мавут 16.94%. Як и у трафунках из сосідньыми Ікселом, Еттербеком и Схарбеком, велика часть населеня Брусела ся чинит мусулманами, головно сіверноафриканського походжіня.
Історія
Історично варош Брусел быв просто дефінованый як територія удну „другых стін Брусела“, сучасної „Малої карікы“ — малого кругового пути. По мірі того, як ся варош розростав, росли и довколашні села, што ся з часом перечинило у єден варош, хоть місні уряды всокотили контроль над свойими удповідными територіями.
У 1830. році бігом Белґійської револуції держава дустала независлость, и члены новых белґійськых высшых ешелонув захотіли вчинити новый престижный бывалный район у столици. Так быв вытвореный офіційный план Леополдового квартала, што стало першым читавым розшыріньом восточної части Брусела по передачи великого фраґмента території комуны Сен-Джос-тен-Ноде.
Пак у 1844 быв предложеный план проспекта Луїзы (франц. Avenue Louise, нід. Louizalaan, названого на честь двох єднойменных правительок), обгороженого ґестинями, котрый мав позволити легку транспортацію из центра вароша у популарный рекреаційный реґіон Буа де ла Шамбр. Проєкт узвав опур з боку варощикув Сен-Жіле и Іксел, крузі котрі мав проходити проспект и котрі як были, так и сут окремыми комунами и мавут окремі уряды. По роках безрезултатных переговорув, у апрільови 1864 власті Брусела анексовали узкый дарабчик землі, котрый потребовали про проспект, и сам Буа де ла Камбр. Тото рішеня спричинило днешню чудну форму вароша Брусел и розділеня Іксела на дві розкапчані території.
У 1853. році по збанкрутованю адміністрації Сен-Джоса, бруселська власть купила половину тої комуны; ныні тота земля — Квартал площ (франц. Quartier des Squares, нід. Squareswijk). У 1880 ид варошови были прикапчані даколишні воєнні поліґоны на території Еттербека, котрі стали Юбілейным парком (франц. Parc du Cinquantenaire, нід. Jubelpark) — простором, удзначувучым 50. ручницю независимости.
У 1921 пара сосідньых комун на сівері были золляті из столичным реґіоном Брусела: Гарен, Лакен, Недер-Овер-Гембек. Часть золбоського кампуса Слобудного бруселського університета на юговостоці тоже є територійов вароша Брусел.
