Афріка́неры (афрік. Afrikaners) тото южноафриканська етнічна ґрупа, котра пушла головно уд нідерландськых поселенцюв, што прибыли до мыса Доброї Надії у році 1652. До 1994. року они доміновали в політиці, комерційнум и ґаздувськум секторах Южної Африкы.
Материнськым языком про афріканерув и бульшину капськых цвітных є афріканс, котрый ся розвив из голандського діалекта нідерландського языка, котрым приказувут у Южнуй Голандії. Подля южноафриканського націоналного списованя людности 2022. року 10.6% южноафриканцюв приказувут дома афрікансом ги першов бесідов, што ї чинит третьов майвеликов домашньов бесідов по зулу и ч’осі.
Прибытя портуґалського удкрывача Васка да Ґамы в Кожікоде, Індія, в 1498. році удкрыло слобудный доступ у Азію из западної Европы попри мыс Доброї Надії. Зад того ся появило жаданя на торгові пункты на африканськуй и азійськуй береговых линіях. Портуґалці ся усадили на Моселбай у 1488. році, через два рокы розвідали Столову затоку и до року 1510 уже зачали правити рейды удну континента. Мало май пак Споєна нідерландська республіка загнала купецькі шіфы до Індії и в 1602 заклала Споєну восточноіндійську компанію (нід. Vereenigde Oostindische Compagnie, VOC). Позад збульшеня трафіка через мыс VOC у 1652 поклала у його природнуй гавани штацію про поповненя припасув у довгых вандрованьох до Восточної Азії. Керовництво VOC не одобрьовало фурташньоє поселеня европейцюв на території їх торгової імперії, хоть бігом 140 рокув нідерландського правліня многі робутникы компанії ишли в удставку вадь были удсторонені и лишали ся там ги приватні особы. Окрем того, потреба забезпечовати місні ґарнізоны и проходячі мімо флоты силовала адміністрацію давати робутникам статус слобудных громадянув и тручати їх ставати незалежными фермерами.
На габі успіху сього експеримента компанія розшырила слобудноє проходжіня про файты, што хотіли ся поселити коло мыса, у 1685–1707. роках. У році 1688 она профінанцовала поселеня 200 французькых гуґенотськых утіканцюв, котрых укіряли были едиктом Фонтенбло. Гуґеноты ся согласили іміґровати пуд тыми такой условіями, што ся давали и другым субєктам VOC, у тум числі слобудный проход и кредит на фермерську серсаму. Пруйшлі провбы култивовати винниці вадь брати плоды з оливковых ліскув не мали успіх, того ся надіяло, ож гуґеноты, присохтовавші ся на середземноморськоє ґаздувство, могли бы тото поміняти. Їм помагали катуны VOC, котрі ся вертали з Азії, головно німці, везені в Амстердам обшырнов рекрутнов сітков компанії. Попри разні націоналності колонішты хосновали ворошный язык и зыйшли ся у похожых никаньох на політику. Їхня ворошна атрибутика стала основов про розвуй афріканерської ідентичности и свідомости.
У 20. сторочу афріканерськый націоналізм ся проявляв у політичных партіях и закрытых обществах, такых ги „Братство афріканерув“ (афрік. Afrikaner Broederbond). У році 1914 была закладена Націонална Партія, цільов котрої было тручаня афріканерськых інтересув. Она си добыла власть, уйгравши на южноафриканськых убиранках у парламент 1948. року. Партія увела жорстоку політику расової сеґреґації (апартеїд) и уголосила Южну Африку республіков у році 1961. Далші десятьроча уднушньої напругы тай межинародных санкцій привели д два- и многосторонньым переговорам про завершеня апартеїда, а пак и першых нерасовых убиранках и общому праву голоса у році 1994. Подля резултатув убиранок Націонална партія стратила власть и пак у 2005. році ся розпала.
