Zwentibold był karolińskim monarchą, który panował w królestwie Lotaryngii od 895 do swojej śmierci w 900 roku. Jako nieślubny syn cesarza Arnułfa, otrzymał tron lotaryński, aby zrekompensować brak praw do sukcesji we wschodniej Francji po narodzinach jego przyrodniego brata, Ludwika Dziecka. Jego rządy charakteryzowały się konfliktami z lokalną szlachtą oraz nieudanymi kampaniami wojskowymi we Włoszech, co ostatecznie doprowadziło do jego upadku i śmierci w bitwie.
Życie i panowanie

Po mianowaniu królem przez ojca, Zwentibold zmagał się z utrzymaniem władzy przeciwko opornym możnym. Próbował wspierać prosty lud, co zwiększyło wrogość wśród arystokracji. Po śmierci cesarza Arnułfa w 899 roku dążył do ustanowienia Lotaryngii jako niezależnego królestwa. Jednak te ambicje doprowadziły do buntu lokalnych liderów, co skutkowało jego śmiercią w pobliżu rzeki Mozy w 900 roku.
Kult

Uznany za świętego, jest czczony w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 13 sierpnia. Spoczywa w opactwie w Susteren, gdzie został pochowany po śmierci w bitwie.
