Święta Zuzanna była chrześcijańską męczennicą, która żyła w Rzymie pod koniec III wieku. Choć szczegóły jej życia opierają się na hagiografiach spisanych wieki po jej śmierci, tradycyjnie uznaje się ją za ofiarę prześladowań dioklecjańskich. Relacje historyczne sugerują, że mogła być córką świętego Gabinusa, choć znaczna część jej udokumentowanej biografii jest uważana za legendarną. Zapamiętano ją przede wszystkim ze względu na niezłomną wiarę, która doprowadziła do jej egzekucji w Rzymie około roku 295.
Życie i legenda
Według średniowiecznych legend Zuzanna odmówiła wyjścia za mąż za pogańskiego krewną cesarza Dioklecjana. Odmowa ta doprowadziła do jej aresztowania z powodu wyznawanej wiary chrześcijańskiej. Relacje głoszą, że została ścięta w domu swojego ojca, w miejscu, które później stało się miejscem kultu religijnego. Choć historycy uważają te narracje za niewiarygodne, przyczyniły się one do jej trwałej sławy jako męczennicy.
Kult i dziedzictwo
Jej wspomnienie obchodzone jest 11 sierpnia. W Rzymie jest związana z kościołem Santa Susanna, który w VI wieku został poświęcony na jej cześć. Jest również współpatronką Santiago de Compostela, gdzie w XII wieku zbudowano kościół, aby pomieścić jej relikwie. Choć jej imię pojawiało się w starożytnych listach męczenników, jej formalne upamiętnienie w kalendarzu rzymskim zostało ograniczone w 1969 roku.