Zozym z Palestyny był mnichem żyjącym w V i VI wieku w Cesarstwie Bizantyjskim. Urodzony w drugiej połowie V wieku, poświęcił życie ascetyzmowi, służąc ostatecznie jako hieromonach w surowym klasztorze w pobliżu rzeki Jordan. Pamiętany jest przede wszystkim ze swojej duchowej więzi z Marią Egipską, którą spotkał podczas postu wielkiego na pustyni. Według tradycji, udzielił jej Świętej Komunii, a ostatecznie dokonał jej pochówku po tym, jak odnalazł jej ciało podczas kolejnej wizyty.
Życie i spotkania

Po wstąpieniu w życie zakonne w młodym wieku, Zozym w wieku pięćdziesięciu trzech lat przeniósł się w odległe pustkowia. Podczas corocznego, czterdziestodniowego okresu Wielkiego Postu, wędrował po pustyni, gdzie spotkał Marię Egipską. W odpowiedzi na jej prośbę, powrócił nad brzegi Jordanu w Wielki Czwartek, aby udzielić jej Eucharystii. Wierzy się, że żył blisko stu lat.
Kult i dziedzictwo

Większość relacji z jego życia pochodzi z pism Sofroniusza, Patriarchy Jerozolimskiego, który udokumentował historię Marii Egipskiej. W tradycji wschodnioortodoksyjnej jego wspomnienie obchodzone jest 4 kwietnia. Jego historia wpłynęła również na tradycje zachodnie, gdzie w relacjach dotyczących Marii Magdaleny bywa czasem utożsamiany z Maksyminem.
