Zosima z Enackiego była świętą prawosławną, która żyła w latach 1820–1935 w obwodzie orenburskim. Urodzona jako Ewdokia Jakowlewna Suchanowa, wstąpiła do klasztoru Pokrowskiego w Enackim po śmierci męża i syna. Po kilku pielgrzymkach do Jerozolimy, w 1919 roku przyjęła wielki schemat, przyjmując imię Zosima. Pamięta się ją ze względu na długie życie, osiągnięcie 115 lat, oraz jej sławę przynoszenia duchowej pociechy i uzdrowienia wielu ludziom.
Życie i służba


Po stracie członków rodziny wstąpiła do klasztoru, gdzie początkowo była znana jako Ewnikia. Podczas życia zakonnego podróżowała do Jerozolimy, gdzie była świadkiem zstąpienia Świętego Ognia. Po zamknięciu jej klasztoru w 1923 roku, osiadła w Novo-Archangełowce. Tam stała się źródłem wsparcia dla wielu podróżnych z różnych prowincji, pomagając im w chorobach i troskach poprzez słowa pocieszenia i uzdrowienia.
Kult i dziedzictwo

Jej święte relikwie zostały odnalezione w 2003 roku w wiosce Sencowka. Została kanonizowana w 2006 roku przez arcybiskupa Nikona z Ufy. Święta jest upamiętniana w daty jej urodzenia i śmierci, które według kalendarza liturgicznego przypadają na 1 marca i 14 marca. Ikony przedstawiające ją w szatach mninihi wielkiego schematu można znaleźć w klasztorze Pokrowskim w Enackim oraz w pobliskich parafiach.
