Zoe z Rzymu była szlachcianką żyjącą w Rzymie za panowania cesarza Dioklecjana. Zamężna z wysokiej rangi urzędnikiem dworskim imieniem Nikostrat, przez sześć lat cierpiała na niemotę. Jej mowa została przywrócona po tym, jak święty Sebastian uczynił nad nią znak krzyża, co skłoniło ją do prośby o chrzest. Z powodu swojej wiary chrześcijańskiej została ostatecznie aresztowana podczas modlitwy przy grobie świętego Piotra.
Życie i męczeństwo
Po nawróceniu Zoe została aresztowana za swoją religijną pobożność. Zginęła przez powieszenie nad ogniem, aż udusił ją dym. Po śmierci jej ciało wrzucono do Tybru. Jej życie i śmierć miały miejsce podczas wczesnych prześladowań chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim.
Kult
Jest uznawana za świętą zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jej główne święto obchodzone jest 5 lipca, choć Kościół wschodnioortodoksyjny upamiętnia ją również 18 grudnia wraz ze świętym Sebastianem i innymi męczennikami.