Zico (właśc. Arthur Antunes Coimbra, ur. 1953) to brazylijski piłkarz i trener, grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Znany jako kreatywny rozgrywający o doskonałej technice, wizji gry i instynkcie strzeleckim, uważany jest za jednego z najwybitniejszych zawodników w historii oraz za jednego z najlepszych specjalistów od rzutów wolnych. W reprezentacji Brazylii strzelił 48 bramek w 71 oficjalnych meczach, a później prowadził kilka klubów i drużyn narodowych, w tym reprezentację Japonii na Mistrzostwach Świata 2006.
Młodość

Zico dorastał w robotniczej rodzinie portugalskiego pochodzenia w dzielnicy Quintino Bocaiúva w Rio de Janeiro. Już jako dziecko wyróżniał się umiejętnościami, grał w futsal, a do Flamengo trafił po testach zorganizowanych przez ojca. Jego przydomek wywodzi się od zdrobnienia Arthurzinho, czyli „Mały Arthur”, który w kolejnych skróceniach przekształcił się w Zico.
Kariera klubowa

Większość kariery piłkarskiej Zico spędził we Flamengo, gdzie uznawany jest za największego zawodnika w historii klubu. W 1981 roku poprowadził drużynę do pierwszego zwycięstwa w Copa Libertadores i Pucharze Interkontynentalnym. W 1983 roku przeniósł się do włoskiego Udinese, gdzie jego rzuty wolne i bramki zjednały mu popularność kibiców. W 1985 roku powrócił do Flamengo.
Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery zawodniczej Zico został trenerem. Wcześniej zdobył z reprezentacją Japonii Puchar Azji 2004, a następnie prowadził ją na Mistrzostwach Świata 2006. Pracował także z Fenerbahçe, CSKA Moskwa, Olympiakosem oraz reprezentacją Iraku. Później był dyrektorem technicznym w klubie Kashima Antlers.
