Zbigniew Ziobro (ur. 18 sierpnia 1970) to polski polityk i prawnik, który dwukrotnie pełnił funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego: w latach 2005–2007 oraz 2015–2023. Współzałożyciel Prawa i Sprawiedliwości, w 2011 roku został z tej partii wykluczony, a później kierował Suwerenną Polską, która w październiku 2024 roku ponownie weszła w skład Prawa i Sprawiedliwości. Zasiadał w Sejmie przez kilka kadencji, a w latach 2009–2014 był posłem do Parlamentu Europejskiego.
Początki kariery

Ziobro zyskał ogólnopolską rozpoznawalność dzięki retoryce walki z korupcją oraz roli w sejmowej komisji śledczej badającej aferę Rywina, skandal korupcyjny z udziałem producenta filmowego Lwa Rywina. Jako minister sprawiedliwości budował wizerunek polityka twardej ręki wobec przestępczości. Podczas jego drugiej kadencji na stanowisku doszło do poważnych zmian w sądownictwie i prokuraturze, które – według krytyków, w tym Komisji Europejskiej i europejskich sądów – osłabiły niezależność sędziowską. Ziobro twierdził, że reformy zwiększyły odpowiedzialność i sprawność wymiaru sprawiedliwości.
Późniejsze problemy prawne

Od 2025 roku polscy prokuratorzy zmierzają do postawienia Ziobry zarzutów w sprawie 26 czynów, których miał się dopuścić głównie w związku z zarządzaniem Funduszem Sprawiedliwości. Ziobro zaprzecza popełnieniu jakichkolwiek nieprawidłowości i określa postępowanie jako polityczną zemstę rządu Donalda Tuska. W 2026 roku Węgry przyznały mu status uchodźcy, który następnie cofnięto, a według stanu z lipca 2026 roku przebywał w Stanach Zjednoczonych.
