Zachariasza Pustelnik był chrześcijańskim mnichem żyjącym w IV wieku w Scetis, położonym w Dolnym Egipcie. Urodzony około 301 roku, ostatecznie dołączył do swojego ojca, Kariona, we wspólnocie monastycznej w Scetis w okresie głodu. Znany ze swojego ascetycznego życia, jest uznawany za ojca monastycznego, który poświęcił się służeniu ubogim i bezdomnym.
Życie i służba
Po tym, jak jego ojciec opuścił rodzinę, aby podążyć drogą życia monastycznego, Zachariasza został później wysłany do tego samego pustynnego regionu, aby do niego dołączyć. Podczas pobytu w Scetis koncentrował swoje wysiłki na pomaganiu biednym i bezdomnym. Jego życie poświęcenia i służby marginalizowanym przyniosło mu reputację szanowanego duchowego przywódcy.
Kult
Kościół Prawosławny czci jego pamięć corocznie 24 marca. Ze względu na dożywotnie zaangażowanie w pomaganie tym, których odrzuciło społeczeństwo, jest uważany za patrona wyrzutków.