Yutaka Ozaki (ur. 29 listopada 1965, zm. 25 kwietnia 1992) był japońskim piosenkarzem i autorem piosenek, którego debiutancki singiel „Jūgo no Yoru” oraz debiutancki album „Seventeen's Map” ukazały się w 1983 roku. Znany z emocjonalnie intensywnych występów na żywo oraz tekstów o marzeniach, miłości i sensie życia, zyskał popularność wśród młodej publiczności. Zmarł w 1992 roku w wieku 26 lat, a okoliczności jego śmierci pozostają przedmiotem wielu spekulacji.
Wczesne lata
Ozaki urodził się w Setagayi w Tokio jako syn Kinue i Kenichiego Ozakich, miał także starszego brata, Yasushiego. W dzieciństwie trafił do szpitala z powodu skrętu jelit i zapalenia oskrzeli, co osłabiło jego narządy wewnętrzne. W 1973 roku rozpoczął treningi sztuk walki, które kontynuował przez całe życie. W 1975 roku zaczął grać na pianinie, napisał wtedy swój pierwszy wiersz, a w 1978 roku dał pierwszy koncert na żywo podczas szkolnego festiwalu kulturalnego.
Kariera i dziedzictwo
Producent Akira Sudo odkrył Ozakiego i w 1983 roku podpisał z nim kontrakt z wytwórnią CBS Sony. Zadebiutował w grudniu tego samego roku, wciąż będąc uczniem szkoły średniej. Silne poparcie młodych fanów zdobył dzięki intensywnym koncertom oraz tekstom, w których często krytykował to, co uważał za niesprawiedliwość w społeczeństwie i szkołach. Wielu japońskich artystów nagrało później jego utwór „I Love You”, a w 2011 roku w telewizyjnym dramacie „Kaze no Shounen” przedstawiono jego życie.
Śmierć
25 kwietnia 1992 roku Ozaki został znaleziony nagi, pijany i nieprzytomny na terenie zabudowań mieszkalnych w Tokio. Karetka przewiozła go do szpitala, ale wkrótce został stamtąd wypisany i kilka godzin później zmarł. Podawaną przyczyną był obrzęk płuc, choć zaproponowano wiele teorii, z których najpopularniejszą jest zabójstwo. W jego organizmie wykryto środki pobudzające. Pozostawił żonę, Shigemi, oraz syna, Hiroyę Ozakiego.
