Yuan Shikai (1859–1916) był chińskim generałem i mężem stanu, który kierował Armią Beiyang i odegrał decydującą rolę w zapewnieniu abdykacji dworu mandżurskiej dynastii Qing. Pełnił funkcję drugiego tymczasowego prezydenta oraz pierwszego formalnego prezydenta Republiki Chińskiej, a jego rząd nosi nazwę rządu Beiyang. W grudniu 1915 roku ogłosił się cesarzem, lecz w marcu 1916 roku został zmuszony do abdykacji i zmarł trzy miesiące później, pozostawiając osłabiony rząd i rozdrobnioną scenę polityczną.
Młodość i kariera








Urodzony w zamożnej rodzinie Han w powiecie Xiangcheng, Yuan nie zdał egzaminów cesarskich i zamiast tego wstąpił do Armii Huai, w której służyło wielu jego krewnych. W 1882 roku stacjonował w Joseonie (Korei), a później został rezydentem cesarskim i najwyższym doradcą rządu koreańskiego. Po powrocie do Chin brał udział w działaniach reformatorskich i zyskał przychylność dworu, co doprowadziło do jego awansu na namiestnika Zhili w 1902 roku. Tam rozbudował Armię Beiyang do rangi najskuteczniejszych sił zbrojnych w Chinach.
Republika i monarchia








Po powstaniu w Wuchangu w 1911 roku dwór Qing odwołał Yuana i mianował go premierem. Prowadził negocjacje z rewolucjonistami Sun Yat-sena, a porozumienie, które nastąpiło, doprowadziło do jego wyboru na tymczasowego prezydenta. Później jego rzekoma rola w politycznym zamachu oraz spór o pożyczkę wywołały nieudany bunt, po którym rozwiązał Zgromadzenie Narodowe i zdelegalizował Kuomintang. Jego krótkotrwała monarchia wywołała powszechny sprzeciw i zakończyła się jego abdykacją.
