Ashikaga Yoshiaki (1537–1597) był japońskim samurajem i daimyō, który jako piętnasty i ostatni szogun szogunatu Ashikaga panował w latach 1568–1573. Był synem dwunastego szoguna, Ashikagi Yoshiharu, i młodszym bratem trzynastego, Ashikagi Yoshiteru. Przywrócony do władzy dzięki pomocy watażki Ody Nobunagi, później zwrócił się przeciwko swojemu protektorowi, podjął bunt i został obalony. Jego kariera wyznacza koniec okresu Muromachi i początek okresu Azuchi–Momoyama.
Dojście do władzy

Urodzony w 1537 roku Yoshiaki najpierw został mnichem w świątyni Kōfuku-ji. Po zabiciu jego brata Yoshiteru przez ród Miyoshi powrócił do życia świeckiego. Szogunat stracił już wtedy większość swojej władzy, lecz wciąż zachowywał prestiż, o który zabiegały rywalizujące frakcje. Dzięki poparciu Ody Nobunagi Yoshiaki wkroczył do Kioto w 1568 roku i został ustanowiony szogunem, choć w dużej mierze pełnił rolę marionetki. Wkrótce jednak zaczął być niezadowolony z dominacji Nobunagi i dążył do odzyskania realnej władzy.
Bunt i dalsze życie

W 1573 roku Yoshiaki poprosił watażkę Takedę Shingena o pomoc w obaleniu rodu Oda. Armia Shingena odniosła zwycięstwo w bitwie pod Mikatagaharą, lecz sam Shingen zmarł na chorobę, zanim dotarł do Kioto. Yoshiaki mimo to nadal zbierał wojska przeciwko Nobunadze, jednak ostatecznie się poddał, został oszczędzony i wygnany ze stolicy. Choć wielu historyków uważa to za koniec szogunatu, Yoshiaki nigdy formalnie nie zrzekł się tytułu. Później został mnichem buddyjskim i nadal sprzeciwiał się Nobunadze oraz jego następcy, Toyotomi Hideyoshiemu, aż do swojej śmierci w 1597 roku.
